Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kiedy bladą pieśń
niesie poemat
korale przechodzą
w ostatnie łzy
wiatr świszczy na polach
od drzewa do drzewa
z granatowego nieba
spadają meteoryty

na cieńkich iglicach
mróz jeszcze przywiera
błękit odsłania
swoją lichą twarz
kozica na granicie
głodem przymiera
świstaki w kosodrzewinie
milkną uciekają spać

więc niech cię nie zrazi
pęd ostrego tchnienia
odłamki skalne wyrobiły zryw
w kobiecym ciele serce obdarte
z wiosennym powiewiem
oczyści kry

czy to przypadek
byś szarotką się nie zachwycił

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Wiem, juz jest wiosna Judyt, i wszystko się będzie zieleniło.
A tu smutny obraz z końca zimy. Co jest w nim bujnego,
mogłabyś jakoś uzasadnić. Będę wdzięczna za podpowiedź.
Serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tobie u mnie zawsze jest blado, to znam.
Nic za to nie mogę, że tak zostało napisane,
Masło maślane, czyli masło jest, więc można z niego je
robić nadal, czy źle czy dobrze.
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dzięki Bestio za zajrzenie, i komentarz. Skoro to tylko sielanka to rzeczywiście
nie ma co ruszać.
Coś mi zgrzyta z meteorytami i nie wiem czy nie lepiej meteory - która przenośnia
lepsza dla wierszopisu? Jak myślisz Bestio.
Jeszcze się pozastanawiam.

Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Wiem, juz jest wiosna Judyt, i wszystko się będzie zieleniło.
A tu smutny obraz z końca zimy. Co jest w nim bujnego,
mogłabyś jakoś uzasadnić. Będę wdzięczna za podpowiedź.
Serdecznie
miałam na myśli rozbudowane opisy zaczerpnięte z przyrody
to fajnie, J.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dzięki Bestio za zajrzenie, i komentarz. Skoro to tylko sielanka to rzeczywiście
nie ma co ruszać.
Coś mi zgrzyta z meteorytami i nie wiem czy nie lepiej meteory - która przenośnia
lepsza dla wierszopisu? Jak myślisz Bestio.
Jeszcze się pozastanawiam.

Pozdrawiam

Bukolika to opis przyrody i nie jest nic w tym złego np dużo wierszy było napisanych w tymże kierunku, jak pisałem mi się cały spodobał i ja bym nie zmieniał jednak to tylko moje zdanie, ale jeden fakt wiersz jest napisany w jednym rodzaju liryki i to jest SUPER, a nie łączenie gatunków lirycznych, gdzie powstaje galimatias

szacuneczek

be meteory zaburzą rytm
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dzięki Bestio za zajrzenie, i komentarz. Skoro to tylko sielanka to rzeczywiście
nie ma co ruszać.
Coś mi zgrzyta z meteorytami i nie wiem czy nie lepiej meteory - która przenośnia
lepsza dla wierszopisu? Jak myślisz Bestio.
Jeszcze się pozastanawiam.

Pozdrawiam

Bukolika to opis przyrody i nie jest nic w tym złego np dużo wierszy było napisanych w tymże kierunku, jak pisałem mi się cały spodobał i ja bym nie zmieniał jednak to tylko moje zdanie, ale jeden fakt wiersz jest napisany w jednym rodzaju liryki i to jest SUPER, a nie łączenie gatunków lirycznych, gdzie powstaje galimatias

szacuneczek

be meteory zaburzą rytm


To fakt, dziękuję za podpowiedź, teraz zrozumiałam, tzn. utwierdziłam się o tym co jest.
Ściślej, to to co napisałam to co to za gatunek liiryki, jeśli już
tu zagościłeś ze swoimi komentarzami przy moim wierszyku?

Kurczę kiedy ja dojdę do moich meteorów,
albo lepiej może nie. Już sama nie wiem.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Wiem, juz jest wiosna Judyt, i wszystko się będzie zieleniło.
A tu smutny obraz z końca zimy. Co jest w nim bujnego,
mogłabyś jakoś uzasadnić. Będę wdzięczna za podpowiedź.
Serdecznie
miałam na myśli rozbudowane opisy zaczerpnięte z przyrody
to fajnie, J.

Ahaa to, dziękuję Judyt
serdecznie
Opublikowano

Fly,
to Twój wiersz,
urok Twój,
natchnienie,
a co do meteorytu,
pewnie to nie o nim pisałaś
ale u mnie na kominku leży sobie
całkiem duży meteoryt żelazo niklowy,
co spadł kiedyś /bardzo niedawno/w górach Sichote Alin,
pozdrawiam niebem rozgwieżdżonym,
jacek.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




A to ciekawostka Jacku,
być w posiadaniu takiego okazu,

dziękuję za komentarz
mogę sobie wyobrazić,
jaki to zadumek dla oczu,
grubo ziarnisty oktaedryt,
z tego co zdążyłam się dowiedzieć
pozdrawiam zatem mniej rozgwieżdżenie
Opublikowano

Fly,
nawet zapomniałem, że on gruboziarnisty,
ale jest on taki, bez dwóch zdań,
a największy zadumek to wylegiwanie się
w bezchmurne noce na leżaku
i cierpliwe gapienie się w Drogę Mleczną,
cieplutko Fly,
jacek.

Opublikowano

Fly,
no mam teleskopek a nawet cały teleskop,
ale nie jestem całkiem pewien czy właśnie o nim myślałaś,
ale mam!!!
a patrzę oczami swoimi niebieskimi,
rozmarzonymi patrzeniem na nieodgadnione,
tam wysoko w górze też jest cudnie tylko
piekielnie zimno
a jeszcze dalej,
poza Drogą Mleczną,
czarno zupełnie i prawie u kresu jakiejkolwiek temperatury
bo do końca brakuje tylko 3 stopnie niejakiego Celsjusza,
i pustka wokół,
a w letnie noce na wsi cicho i cieplutko
więc oczy marzeniami zamglone lekko,
jeszcze parę dni,
jacek.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bezsenna noc  Kamieni      Kryształowy owoc Czerwieni      Staw iskier  Zamieni słowo  W kryształowy owoc      W bezmiarze pełni Mieni mi się w czerwieni  Wola słowa, która krząta się  W stawie iskier, przemieniona  W bezdenny proch ludzkiego języka   
    • nie mam ochoty na zimę nie mam ochoty na blisko nie obchodzi mnie imię nie obchodzi nazwisko nie mam chęci na dystans ani chęci na lato chcę krzyczeć MERRY CHRISTMAS w gwiazdkowej pidżamie psikus, a to!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Szum drzew śpiewa nad jeziorem Falami rozpaczy i żalu Przemawia woda jęzorem O balu, o balu   Nad jeziorem zamek z kamienia Księżniczka we śnie zaklęta Tak piękne miała marzenia Jednak przeklęta, przeklęta   Żywa, choć nieżywa już No cóż, no cóż   Śni bal, królewicza pięknego Na tysiąc gości wesele Więcej nie śni niczego Tak niewiele, niewiele   Lecz wyśniła nie życie A sen w pustce zupełnej I puste wyśniła wycie Jednak pełnej, tak pełnej   I tylko rozpacz i żal A śnił się bal, śnił bal   Niesyta, niespełniona, nieprzytomna Leży na łożu z kamienia Snów swych niepotomna Bez znaczenia, bez znaczenia   W gorączce życia i śmierci Co tchnieniem odrętwiałym W sumienie śpiącej wierci Snem tak trwałym, tak trwałym   Znów śni się baśń Któż waś, któż waś   I śni się rycerz w zbroi I śni się zamek złoty I w śnie się miłość roi Ktoś ty, ktoś ty   I śni się bal i wesele W śnie pogrążona rozpaczy Tak mało, a tak wiele Cóż znaczy, cóż znaczy   Kim ów rycerz był Co śnił się, co się śnił   A rycerz w śnie natchniony Księżniczkę piękną spotyka I widzi dwie korony Lecz sen umyka, umyka   Gdzie umknął sen niewinny Cóż znaczą białe ognie Co palić się nie powinny A palą zgodnie, tak zgodnie   I w sercu żar Bo śnił się bal, śnił bal   W zbroi do boju rusza Lasy przemierza i gaje Wichrem gnana dusza Nie ustaje, nie ustaje   Odległe tereny podbija I snu nie znajduje pięknego Mieczem ostrym wywija Cóż z tego, cóż z tego   A przed sobą dal I żal, i żal   W rozpaczy w sen zapada W sercu boleść i pustka Powieka ciężka opada Oko łza muska, łza muska   I śni zamek i skarbiec wielki I śni się służba i wojna Jednak znikł ślad wszelki Księżniczki co strojna, co strojna   W sen strojna i w żal Bo śnił się bal, śnił bal   W sen strojna księżniczka płacze Skórę gorzka łza rani I tylko ból i rozpacze I ludzie zebrani, zebrani   I pogrzeb, i snu kres wszelki I pustka głucha gdzieś znikła I znikł rycerz wielki Do którego przywykła, przywykła   Mimo starań i prób Głęboki grób, ah, grób   Rycerz do zamku zmierza A tam księżniczka zaklęta Na horyzoncie wieża I ona przeklęta, przeklęta   Na progu wejścia staje A tam treny śpiewają Księżniczki nie poznaje I grają, i grają   Treny śpiewane we łzach Oj, ach, oj, ach   I baśń co się śniła Tej jednej jedynej nocy Rojeniem ledwie była W niemocy, w niemocy   I legł rycerz bez natchnienia Gdy brakowało kroku Legł pod wieżą z kamienia O zmroku, o zmroku   I sen, i mrok Gdy był o krok, o krok
    • @Charismafilos Dziękuję bardzo! 
    • Są ludzie, którym szczęście mignie tylko na moment, na moment tylko się ukaże po to tylko, by uczynić życie tym smutniejsze i okrutniejsze. Stanisław Dygat   nocami wciąż przychodzą chwile gdy myśli zawiązują moje ciało na ciasny supeł bez oddechu   za dnia zakasuję rękawy i biorę się do pracy nie mogę przecież zawieść   odśnieżam mosty maluję karuzele jasnymi barwami stawiam na stole dwie gorące kawy by próbować się cieszyć   by było jak dawniej jak zawsze   lecz od świata oddziela mnie dziś nieprzemakalna przesłona nie czuję smaków zapachów nie słyszę dźwięków kolory i kształty są zamazane rozmyte   nocami ubywa mnie niczym śniegu lub ognia zależy co wybierzesz jestem daleko o wiele wierszy nienapisanych jeszcze a może już nigdy   nie wiem czego się chwycić spadając w dół górskiej rzeki spadając spadając   spadając   kiedyś może zechcesz rozplątać te wszystkie supły i będzie jak dawniej na zawsze    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...