Rozmyślania w relacji Szczecin-Stargard

[Hanna Kilt]

i jeszcze budowałeś dom z przyszłości
ze słów nie mających znaczenia,
dziewczynka miała być Julia, chłopiec Dawid,
ciepłe powietrze unosi do góry
marzenia cię poniosły o cztery piętra niżej,
zawsze lubiłeś blondynki.

bo monogamia to przeżytek, mówiłeś,
a ja myślałam, trzeba już dojrzewać
nawet wino potrzebuje mniej czasu,
wszelki dysonans niedozwolony,
na twoje nieszczęście mam dobry słuch
i posłuch wśród znajomych,
zawsze byłam tylko epifenomenem.

z dwuznaczności twoich wypowiedzi
nie dało się wyczytać szczęścia,
pięć lat zmarło na zawał
serca, już nie masz dla mnie,
pięknie nam się rozeszło
po kościach.

[Giovannii]

Często jeżdżę tą trasą.
Smutna ta Twoja refleksja. Smutna, ale nie oszałamiająca.
Pozdrawiam
G.

[Jan Polski]

Może za szybki ten pociąg? Za mało czasu jak na dystans? I te słowa jak piąstką a nos?

Czyżby naprawdę to był tak prosty facet? :)

Pozdrawiam - Jan P.

[Hanna Kilt]

"Smutna, ale nie oszałamiająca." - mnie oszołomiła wystarczająco:)
"Czyżby naprawdę to był tak prosty facet? :)" - Panie Janie, ten facet prostszy był niż ruch pięści w nos:)
zapraszam najpierw do przeczytania relacji Stargard -Szczecin, a dopiero później drogi powrotnej:)
pozdr.

[Jan Polski]

Czytało się, czytało. Jeździło się, a jakże i po tej trasie (no, trochę dalej w którąś stronę).
Ostatnio w te wakacje - ale tylko anielskie dziewczyny spały rankiem w kącikach wagonu :)

Pozdrawiam - Jan P.