Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cykuta

bestia be
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Fly Elika

Fly Elika

Opublikowano
Opublikowano

Bestio, tym razem nie umiem się wypowiedzieć na temat tego wiersza, mimo formą
zaciekawia. I to tyle, jak na taki w treści krótki wiersz.
Dla mnie pośpiech z nadaniem tytułu. Zaburza mi to jego odbiór,
Lub się spóźniłam.

Pozdrawiam

bestia be

bestia be

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Fly dlaczego tytuł jest integralną częścią wiersza i jeżeli młodość nie poprowadzi, to po zażyciu szaleju zapewne może się spotkam z Sokratesem, gdyż nikt nie wie co jest po drugiej stronie, a tytuł ma dwa kierunki np cykuta jako trucizna i dlatego mickiewiczowska prośba o skrzydła, by nie żyć w truciźnie, a ,,mala herba cito crestic"

dziękuje za odwiedziny i komentarz

szacuneczek

be
Fly Elika

Fly Elika

Opublikowano
Opublikowano

Tak nie zrozumiałam wcześniej, zmęczona chyba już dzisiaj jestem,
tak, trucizna może być czymś czego się doświadcza i to efekt
wybujałej młodości. Chyba jestem stara od nie wiem odkąd
i miłość dodała mi skrzydeł.

Pozdrawiam

Fly Elika

Fly Elika

Opublikowano
Opublikowano

Może,
chciałam uwspółcześnić, i nie umiejąc odpowiednio
odczytać twojego wiersza. Starałam się
przekonać swoim komentarzem,
żeby nie traktować tej trucizny jako truciznę,
tylko coś co jest być może dopiero przed ludźmi
młodymi.
Poza tym są młodzi i młodzi, niektórym są potrzebne
skrzydła, innym nie.
Też nie zawsze potrafię odczytac o co chodzi
autorowi lub napisać dobry komentarz
nadający się dobrze pod wiersz.
Nie wiem, kto w tym się myli bardziej
akurat w tym co napisał.
Jednak to twój wiersz, i twoja myśl
w nim była, a moje to tylko
jakieś wtrącone zdanie.
Też mogę się pogubić.
;-)

Serdecznie

bestia be

bestia be

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Fly zauważyłem , że Ty masz poetycki dar , jednak nie każdy potrafi to dostrzec , widać to też po Twoich komentarzach, gdyz czasami więcej napiszesz niż autor miał na myśli już 2 razy mi tym sprawiłaś radość , ba i czegos nauczyłaś:):):):)

serdecznie

bestia
Tango171

Tango171

Opublikowano
Opublikowano

bestia be:czytałem taką książkę-"Hipokrates uczeń Sokratesa", który też został otruty tę samą trucizną.
Ale nie będę tutaj jej komentował.
Ogólnie wiersz na plus.

Pozdr. b;

J.S.

bestia be

bestia be

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



witaj Fly kto myśli znaczy, ze jest coś wart, powiedziałem tylko prawdę co myślę odnośnie Twojego postrzegania poezji, jak pisania

dzieki za wszystko

szacuneczek

be

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Perykles
      Staw iskier

      Przez Perykles · Opublikowano

      Bezsenna noc  Kamieni      Kryształowy owoc Czerwieni      Staw iskier  Zamieni słowo  W kryształowy owoc      W bezmiarze pełni Mieni mi się w czerwieni  Wola słowa, która krząta się  W stawie iskier, przemieniona  W bezdenny proch ludzkiego języka   
    • widelec
      Myśl Wielka

      Przez widelec · Opublikowano

      nie mam ochoty na zimę nie mam ochoty na blisko nie obchodzi mnie imię nie obchodzi nazwisko nie mam chęci na dystans ani chęci na lato chcę krzyczeć MERRY CHRISTMAS w gwiazdkowej pidżamie psikus, a to!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Stukacz
      Echo

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Szum drzew śpiewa nad jeziorem Falami rozpaczy i żalu Przemawia woda jęzorem O balu, o balu   Nad jeziorem zamek z kamienia Księżniczka we śnie zaklęta Tak piękne miała marzenia Jednak przeklęta, przeklęta   Żywa, choć nieżywa już No cóż, no cóż   Śni bal, królewicza pięknego Na tysiąc gości wesele Więcej nie śni niczego Tak niewiele, niewiele   Lecz wyśniła nie życie A sen w pustce zupełnej I puste wyśniła wycie Jednak pełnej, tak pełnej   I tylko rozpacz i żal A śnił się bal, śnił bal   Niesyta, niespełniona, nieprzytomna Leży na łożu z kamienia Snów swych niepotomna Bez znaczenia, bez znaczenia   W gorączce życia i śmierci Co tchnieniem odrętwiałym W sumienie śpiącej wierci Snem tak trwałym, tak trwałym   Znów śni się baśń Któż waś, któż waś   I śni się rycerz w zbroi I śni się zamek złoty I w śnie się miłość roi Ktoś ty, ktoś ty   I śni się bal i wesele W śnie pogrążona rozpaczy Tak mało, a tak wiele Cóż znaczy, cóż znaczy   Kim ów rycerz był Co śnił się, co się śnił   A rycerz w śnie natchniony Księżniczkę piękną spotyka I widzi dwie korony Lecz sen umyka, umyka   Gdzie umknął sen niewinny Cóż znaczą białe ognie Co palić się nie powinny A palą zgodnie, tak zgodnie   I w sercu żar Bo śnił się bal, śnił bal   W zbroi do boju rusza Lasy przemierza i gaje Wichrem gnana dusza Nie ustaje, nie ustaje   Odległe tereny podbija I snu nie znajduje pięknego Mieczem ostrym wywija Cóż z tego, cóż z tego   A przed sobą dal I żal, i żal   W rozpaczy w sen zapada W sercu boleść i pustka Powieka ciężka opada Oko łza muska, łza muska   I śni zamek i skarbiec wielki I śni się służba i wojna Jednak znikł ślad wszelki Księżniczki co strojna, co strojna   W sen strojna i w żal Bo śnił się bal, śnił bal   W sen strojna księżniczka płacze Skórę gorzka łza rani I tylko ból i rozpacze I ludzie zebrani, zebrani   I pogrzeb, i snu kres wszelki I pustka głucha gdzieś znikła I znikł rycerz wielki Do którego przywykła, przywykła   Mimo starań i prób Głęboki grób, ah, grób   Rycerz do zamku zmierza A tam księżniczka zaklęta Na horyzoncie wieża I ona przeklęta, przeklęta   Na progu wejścia staje A tam treny śpiewają Księżniczki nie poznaje I grają, i grają   Treny śpiewane we łzach Oj, ach, oj, ach   I baśń co się śniła Tej jednej jedynej nocy Rojeniem ledwie była W niemocy, w niemocy   I legł rycerz bez natchnienia Gdy brakowało kroku Legł pod wieżą z kamienia O zmroku, o zmroku   I sen, i mrok Gdy był o krok, o krok
    • widelec
      ***

      Przez widelec · Opublikowano

      @Charismafilos Dziękuję bardzo! 
    • tie-break
      supeł

      Przez tie-break · Opublikowano

      Są ludzie, którym szczęście mignie tylko na moment, na moment tylko się ukaże po to tylko, by uczynić życie tym smutniejsze i okrutniejsze. Stanisław Dygat   nocami wciąż przychodzą chwile gdy myśli zawiązują moje ciało na ciasny supeł bez oddechu   za dnia zakasuję rękawy i biorę się do pracy nie mogę przecież zawieść   odśnieżam mosty maluję karuzele jasnymi barwami stawiam na stole dwie gorące kawy by próbować się cieszyć   by było jak dawniej jak zawsze   lecz od świata oddziela mnie dziś nieprzemakalna przesłona nie czuję smaków zapachów nie słyszę dźwięków kolory i kształty są zamazane rozmyte   nocami ubywa mnie niczym śniegu lub ognia zależy co wybierzesz jestem daleko o wiele wierszy nienapisanych jeszcze a może już nigdy   nie wiem czego się chwycić spadając w dół górskiej rzeki spadając spadając   spadając   kiedyś może zechcesz rozplątać te wszystkie supły i będzie jak dawniej na zawsze    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...