Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jak ten palec kiwa się w jedną i drugą stronę,
na zewnątrz wzór prostej, słusznej postawy,
wewnątrz złamany, a kto wie, może i zgnieciony.
Ostatecznie, choć czterech, a nawet dziewięciu ma towarzyszy,
przecież jest zupełnie sam, sam jak palec.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


kiwa się głowa chyba, jak palec to nie daj bóg jakiś parkinson się wkrada
boję się takich stworów, i łapy zaczynają mi się kiwać;)
nie dla mnie
pozdrowienia i zdrowia życzę
r
Opublikowano

[quote]Jak ten palec kiwa się w jedną i drugą stronę,
na zewnątrz wzór prostej, słusznej postawy,
wewnątrz złamany, a kto wie, może i zgnieciony.
Ostatecznie, choć czterech, a nawet dziewięciu ma towarzyszy,
przecież jest zupełnie sam, sam jak palec.



Z ostatniego wersu usunąłbym "przecież" i nie powtarzał słowa "sam".
Dlaczego czterech, a nawet dziewięciu? Ciekawym Twojej myśli ;)
Pozdrawiam.
Opublikowano

mniemam, że to wiersz o osamotnieniu pośrod ludzi, rozchwianiu woli i poczucia niepewności - człowiek pozornie "sam jak palec" czuje się jak porzucone dziecko, stąd to "kiwanie" (kiwanie się jest oznaką sierocej choroby, podobnie jak ssanie kciuka)

forma wiersza mogłaby być nieco okrojona, ale to tylko takie tam moje...

serdecznie pozdrawiam Piotrze -
Krysia

Opublikowano

Witam Tereso i dziękuję za odwiedziny.

Czytałaś trochę moich wierszy i wiesz dobrze, że też mam zamiłowanie w krótkich formach ;)

Jednak to, co tu piszę, nie miało nawet być wierszem. To moje krótkie przemyślenia, którym nadałem formę pisemną a i ostatecznie zdecydowałem się tu podzielić z wami.
Wybaczcie więc, że skatowałem was tak opisową formą, ale... tak po prostu wyszło.

Pozdrawiam także.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
    • Żniwa. W istocie czas jest za kròtki
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...