Epicentrum

[Piotr Wildanger]

Epicentrum

Poszarzałą nocą słuchałem pozytywnych odpowiedzi
By zakorzeniły się we mnie
I działały jak matryca pamięci
Ostrzegając, że jak mistrz Schumann
Czyścił klawisze to potem
Wyczyścił życie również z siebie

A w mej pamięci Wiedeń
Światło wczorajszego dnia
Rozbrzmiewały walce Straussa
Całe miasto tańczy we mnie

Zdarte z murów marzenia
Kompleksy z duszy wyszły na wierzch
Na bezlistnych drzewach kruki i wrony
Rozmawiają o śmierci

W mej pamięci Wiedeń
Dzielnice utrapienia
Cichły walce Straussa
Rosły symfonie Mahlera

W jaskini mej duszy
Klimt ubiera farbami kobietę
Nie Danae, Nie Atenę,
Ani femme fatale...

Dzięki Freudowi
Odkryłem dobrą technikę
Obgryzania paznokci aż do krwi,
Która wlewała się do brudnej rzeki

W mej pamięci Wiedeń
Zamazany horyzont pragnień
Zaślubiny nieba i piekła
Scalenie tożsamości

Krótkie słowa niepewne jutra
Wiosenne pożegnania
Przed wejściem maszerujących nazistów
Do schorowanego miasta

W moich myślach Wiedeń
Serce miasta bije mocniej
Epicentrum ubiegłego wieku
Klątwa mojej duszy


Piotr Wildanger

[Jadwiga_Graczyk]

La, la, la - Piotrze uciekaj na warsztat trzeba dopracować - podumam.

Serd.pozdr.

[MARIUSZ RAKOSKI]

Kurczę, trochę przegadany, ale styl całkiem niezły, opisy kręcą, ale rzeczywiście w niektórych

monetach jest ich za dużo, nudzą te wyliczenia. Znacznie lepiej - niż most b.

Dwie odtstanie strofy szczególnie walą między oczy, ostro.

DOBRY MATERIAŁ NA COŚ DOBREGO! Tak czy inaczej w obecnej postaci...

kupuję,

Pozdrawia
Mariusz

[f.isia]

a kysz!

[kasiaballou]

a sio ;)

[Stefan_Rewiński]

Bardzo interesujące wątki. Nad wierszem bym popracował, ale nad każdym trzeba popracować. Pozdrawiam. Stefan.