Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witaj Intarsjo!
Zgadzam się z Tobą w 100 %. :) Rzeczy ważne ustąpiły miejsca rzeczom mniej ważnym, nierzadko banalnym i błahym.
Wiersz mnie ujął, zastanowił, zatrzymał. Przypomniał jak cienka jest granica, między beblaniem a treściwym przekazem w słowach..

dziękuję

Pozdrawiam.
Joanna

Opublikowano

Nic jeszcze nie zdążyłam napisać i prawdę mówiąc aż się boję.Czytam wszystkie wiersze,komentarze.Sonduję na razie czy znajdę tu dla siebie miejsce.Śmiem twierdzić,że powyższy wiersz jest zawoalowaną krytyką-jakiegoś innego-czy tak?!Jeśli mam rację,to nie mam
czego szukać w towarzystwie ludzi nie mających odwagi podpisać się pod konkretnym tekstem paroma krótkimi słowami np-moim zdaniem to knot.

Opublikowano

Witaj Intarsjo, tak srodze prawdę tu ukazałaś.
Dziś rzeczywiście więcej się słyszy takiego blablania,
a mało konkretnego przekazu. Jestem po Twojej stronie.
Pozdrawiam, Janek.

Opublikowano

Moje wierszydła zapłonęły rumieńcem, ale muszę przyznać Tobie rację Intarsjo.
Serdeczności
J.

Opublikowano

Wydaje mi się, że autorka nie musi tłumaczyć się z tego, co miała na myśli pisząc ten wiersz, interpretacja należy do czytelnika. Masz rację Intarsjo, pozdrawiam.

Opublikowano

Thanks za opinie :)
Ja tak ogólnie napisałam
o ludziach pustych jak beczka po kapuście,
a mniemających, że mają coś do powiedzenia ;)
Z Wami Kochani ten wiersz nie ma nic wspólnego :)
Pani Dulska, więcej wiary w siebie, krytykę
można napisać tylko dojrzałym do niej,
z doświadczenia wiem, że wielu zielonych jak jabłka
w tej materii :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena Niesamowitą przyjemnością była lektura Twego komentarza...  Wiersz przyszedł do mnie spontanicznie, a jednak jak wszystko pieknie składa się z tym, co napisałeś.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Bo tak — moje wiersze, jak i opowiadania, są senne i na próżno w nich szukać typowej fabuły.    A jednak moja percepcja jest geometryczna, że tak to ujmę. Obrazy przychodzą mi niezwykle łatwo, jak film, a za nimi głębsza warstwa, tj. masa połączeń z innymi motywami, symbolami...   Bardzo cenię sobie Twoje słowa. Dziękuję
    • @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
    • Grzeszna klacz, haj w Pawłosiowie, Chciała konia mieć ku sobie. Przez lata hetera, Kusiła ogiera! Szczęście, że miał końskie zdrowie …
    • @APM "do" jest kluczowe! :) Fandom pozdrawia ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Nata_Kruk złota rada i dla chłopaka i dla dziewczyny, zawsze! i z odwagą ;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...