Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tysiące nóg wdeptuje bruk,
A czołgi płyną z chrzęstem.
Tysiące dział, rozbrzmiewa huk,
Gryzącym dymem gęstym.

Na niebie huk, na ziemi grzmot,
Bomb ,rwących się granatów.
Na kramrach pasów-"Main in got",
Naród oddano katu.

Wszelkie układy pominięte.
Została sama sobie.
Przymierza słowem dotąd święte,
Wypalą na Jej grobie.

Na Westerplatte grad kul,bomb,
Aż ziemia z bólu jęczy.
Pomoc nie przyjdzie,nie ma skąd,
Lecz żaden z nich nie klęczy.

Pierwsze ofiary, tysiąc ,pięć,
A będą ich miliony.
Przestań, że Niemcze dzisiaj pleść,
Że byłeś wypędzony.

Już dzikie hordy niszczą tron,
Gdzie siedzi Orzeł Biały.
Parszywa Niemca razi dłoń,
Znacząc nią wiek nasz krwawy.

Józef Bieniecki

Opublikowano

Zawsze. ZAWSZE będę wspierać przynajmniej siłą duchową patriotyzm i prawdę. Tak bym chciał. Dlatego popieram ideę wiersza. Jego konstrukcja jest prosta. A mocą owa prawda. Ale nie wyrafinowanie... Tego brak. Prawda oczywiście wzrusza i porusza. Ale takiej liryki pełno, choć nigdy dość.

Sądziłem, że na klamrach pasów niemieckich było napisane "Gott mit uns"... A i jeszcze jedno. Nie uogólniałbym, bo to rażące, biorąc pod uwagę, że NIE WSZYSCY Niemcy starają się tuszować, nie pamiętać i po prostu kłamać, użalać się i wyzyskiwać. To też należy poprawić. Żebyś nie został posądzony o jakieś uprzedzenia... Wierzę jednak w Twą czystą i słuszną intencję, a niektóre zwroty, to po prostu zbytni emocjonalizm.

Opublikowano

-to nie jest tak do końca winni -niewinni-to właśnie drukują i mówią o polskich obozach i inne
brednie gdybym nie znał historii,przyjąłbym za prawdę-dlatego tak piszę-nieprawda o wypędzeniach
-oni mówią a ja muszę słuchać kloaczną nieprawdę-proszę tak patrzeć,a nie dobrzy i żli,ci dobrzy
gdy im kazano nie powiedzieli Nie-poszli głosować za hitlerem-potem mu klaskali-pozdrawiam -j.b.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis   Wioluś. Twój wiersz mówi mi o byciu pragnieniem. o byciu ogniem, który wie, że może spalić ,  a mimo to chce trwać. czytając mam wrażenie, że oddycham  szybciej,  jakby naprawdę ktoś stał na granicy snu i świtu, nie chcąc puścić tej jednej, ostatniej chwili bliskosci. jakbyś powiedziała ze jestem błędem w Twoim systemie, ale błędem, który płonie. Wiolu. przyszłaś ze swoim wierszem i przyniosłaś słońce. w świecie poezji zaświeciło one też. pięknie zaświeciło.  
    • @Berenika97 Kiedyś pisałam wyłącznie rymem i wiem ile to 'kosztuje'  Zważywszy na szalę zamiłowań do pióra, cenię wyżej takie pisanie i pewnie tak mi zostanie, co nie oznacza, że jednak 'skręcam' i próbuję innych dróg. A Jacek Suchowicz pewnie mi tego nie daruje :)       
    • @Natuskaa   Piękna metafora strategicznego myślenia. Kruk kontra gołębie - to pokazuje różnicę między planowaniem a chaosem. To pytanie na końcu zmusza do myślenia. Kiedy wytrwałość staje się nadmierną ostrożnością. Świetnie  prowadzisz od obserwacji natury do filozoficznego pytania.  Pozdrawiam. 
    • Ta miniatura ma swój kolor.    pozdrawiam 
    • Bardzo sugestywny i niepokojący obraz — zimowy pejzaż przechodzi tu płynnie w ludową, niemal groteskową wizję śmierci. Podoba mi się sposób, w jaki sacrum miesza się z codziennością: karczma, rynek, tłum i symbolika zaświatów tworzą razem ciężki, filmowy klimat. To wiersz, który bardziej się przeżywa niż tylko czyta — zostawia w głowie surowy chłód i dużo przestrzeni do własnej interpretacji. Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...