-
Ostatnio w Warsztacie
-
Berenika97 8 389
Wiersz, który przypomina żeby czasem zajrzeć na strych. W każdym sensie. Też mam strych pełen klamotów. :)
Pozdrawiam.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 67 odpowiedzi
- 1 471 wyświetleń
-
- 60 odpowiedzi
- 1 352 wyświetleń
-
- 49 odpowiedzi
- 971 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 814 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 628 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@orkan11 Widzę w tym wierszu kogoś, kto naprawdę lubi to, co robi. To ciepły i piękny wiersz - czuć w nim kogoś, kto znalazł sens w towarzyszeniu innym, pewnie w pracy z ludźmi (dziećmi?). To „podążanie na gapę" i „bezbronny uśmiech" są bardzo obrazowe. -
Przez tetu · Opublikowano
@Berenika97 to kawał gęstej, dusznej, brutalnej, dobrej poezji. Siła wyrazu Twojego słowa jest bardzo odczuwalna. Tutaj jest dosłownie wszystko: 1) Ból, nie tylko fizyczny, ale i psychiczny, emocjonalny, taki który zgniata od środka. 2) Dymanika — pulsowanie, palenie, pękanie, falowanie... 3) Bardzo mocna, sugestywna puenta.Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
A powyższa strofa to dla mnie clou wiersza. Zamykasz w niej niemal wszystko to, o czym pisałam wyżej; falowanie, ból, męczeństwo... Gratuluję nie tylko wiersza, ale i wyczucia, bo tutaj łatwo można było przekroczyć cienką linię i zamiast falować, pulsować i pękać, po prostu zapaść się w banał. Twój kunszt i nos nie zwiódł Cię na manowce. Dobrze było znów poczytać Autorkę. Pozdrawiam. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Proszalny czytam nie tłumacząc zostawiam słowa tam gdzie są - na powierzchni metr wody to dużo i mało nie sięgam dna żeby nie mącić -
Przez tetu · Opublikowano
Przyciągnął tytuł i to do niego tak zwyczajnie puszczam oko ;) Treść w porządku. Jestem kimś obcym — jestem ogrodem... Widać i czuć przemianę jaka w się w peelu dokonała, choćby na chwilę, ale jednak. Pod sam koniec robi się smutno. Mam wrażenie, że peel zbyt mocno wszedł w rolę i teraz ciężko z tego stanu wyjść. Czuje przesyt, albo samego siebie i tego kim się na tę krótką chwilę stał, na co sobie pozwolił, albo przesyt tego, co wokół. To co się nagromadziło, stało się ciężarem. Strefa komfortu była okamgnieniem. Tak sobie poczytałam. Pozdrawiam. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Proszalny To naprawdę mocny tekst, napisany z dużą samoświadomością i z wyraźnym bólem egzystencjalnym. Spełnienie potrafi boleć bardziej niż brak. Dla mnie, na obecnym etapie życia, konkluzja jest również zaskakująca. Świetna proza.
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się