Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

małe kłopoty nie skrywane
poduszką policzki
ogrzane katafalkiem podłogi
pod betonowym łóżkiem

ciasno w kartonowym brzuchu

wyjście awaryjne
z bezpańskiego dzieciństwa
na cmentarne dzielnice

więdną dłonie wynurzone
z lepkiego koszmaru
wylęgnie się odmiana
przez cesarskie cięcie

czasem
ktoś poda rękę
na przywitanie

Opublikowano

skrywane
poduszką policzki
ogrzane katafalkiem
pod betonowym łóżkiem

wyrosły
z kartonowego brzucha
wyjściem awaryjnym
na cmentarne dzielnice

teraz więdną
wylęgnięte z lepkiego koszmaru
wyhodowana odmiana
przez cesarskie cięcie



- niezły koszmarek ;)

Opublikowano

Witaj Pablo coś Ty horrory piszesz hahhah ba jednak znając Twoje wiersze zadziwiasz mnie i dlatego wstawiam plus za sam wątek wiersza , co do puenty , to super, ale jaka to będzie odmiana?

szacun=szacuneczek

be

Opublikowano

wątpię w odmianę
tyle fundacji się namnożyło, że chcąc nie chcąc bardziej je się wspomaga niż rzeczywiście potrzebujących
ale czasem ktoś poda rękę... na przywitanie
pozdr

Opublikowano

Leszek Nord - dziękuję, powodzi mi się.

olek bolo - nie mogłem się oprzeć, żeby puentę z komentarza dopisać do wiersza, tak mi leży

Bernadetta - na wrażliwych czekają te wyciągnięte ręce, ja też jestem wrażliwy, to jest nas już dwoje. Cieszy.

Stefan Rewiński - raczej na całkiem nie.

bestia be - te horrory dawno już napisało życie. Co do puenty, zaczerpnąłem jeszcze trochę z olka...

Bea.2u - ta odmiana też pasuje

Dziękuję poetom za poświęcenie czasu.
Pozdrawiam.
Paweł

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...