Obietnice...jakbym

[Dyziek_ka]

Nie jestem księciem, Bondem, ni ułanem
Gdy pokocham codziennością
Świat który widzę, tak zapewne zostanie
Nic nie zmienię serca szlachetnością

Od lat się wstydzę
Że w szybie widzę
Czy za oknem tęcza
Czy śnieżynki się kręcą
Twoją twarz
Chciał bym choć raz
Dziewczyno z okna
Ciebie spotkać

Gdy naprawdę spotkam
Przestanę w szybę zaglądać?
Czy do końca dotrwam?
Razem będziemy podążać?

Czy kochał będę?.. tak to czuję
Wiem, że za to się obrywa
Jedno solennie obiecuję
Już nic nie będę obiecywał

[Gość]

Po takim ułańskim wyznaniu,
niby miłosnym, ale kazaniu,
zza szyby miła panienka
wyskoczy ze swego okienka,
pójdzie za Dyziem wszędzie
i na zawsze z nim już będzie...

[Ela_Ale]

Romansowy wierszyk. Ładny, ale z obietnic się nie wycofuj! To okrasa dla faktów. Cześć. E.

[Intarsja Lumiere]

Dyziu, jak Ty potrafisz
pięknie o tęsknocie zagaić :)

[Dyziek_ka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Eugeniuszu bardzo dziękuje
I zaraz Ci zawtóruję
Nasze roczniki tak mają
O miłości najlepiej… opowiadają

Baju, baju, baju

Dziękuję i pozdrawiam

[Dyziek_ka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cóż obietnice moje
Okraszać mają
Faktów się nie boję
Ale, psu na budę się zdają
Gdy tylko farsę okraszają

Z uśmiechem się kłaniam i pokornie zapraszam do czytania

Drwal porymany

[Dyziek_ka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Świetlisty promyczku, jak ty potrafisz
Podejść po cichaczu, i za gardło złapać moją próżność

Możesz dalej w tym stylu, jeszcze, to tak milo łechcze

Dziękuję i pozdrawiam