Nareszcie

[Anastazja Drezwo]

Ile musiało upłynąć czasu
bym była szczęśliwa?
ile przepłakanych nocy,
ile prób samobójczych,
ile sięgania po tabletki uspokajające,
ile wizyt u "psychologa",
ile wmawianaia sobie ,że umiem żyć sama,
ile wtulania się w znikające ramiona,
ile obwiniania najbliższych,
ile słuchania tych samych melodii,
ile chwil zabijania smutku,
za dużo
zbyt długo żyłam w mroku
by mieć teraz jasne sny,
ale już jest ciepło.

[Color_booster]

Taki życiowy wiersz napewno przemawia do każdego.W sensie technicznym niczym nie zaskakuje ale podoba mi sie jego prostota i optymistyczny ostatni wers oczywiście!!

[Jan Polski]

Pani Anastazjo,

ilość pytań nie świadczy o głębokiej refleksji - niestety. Czasami w kilku wyrazach uda się zapisać większy ból i chandrę :)
Namawiam do skrótów (w środku, początek i koniec może być). I tego psychologa proszę bez cudzysłowu (to był chyba normalny psycholog?).

Pozdrawiam - Jan P.

[Coolt]

męcząca jest ta anafora, a wyliczenia niepotrzebne.
Lepiej skrócić tekst, ale uczynić wersy bardziej wyrazistymi, a nade wszystko bardziej lirycznymi, bo dosłowność kłuje po oczach ;)

Cieszę się,że już jest ciepło, bez cierpienia,bólu i braku miłości, niepotrafilibyśmy docenić szczęścia jakie nas spotyka później.
Bóg już tak zaplanował ten świat :)

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

[agnieha tjaghe]

... męczące i ciężkie zdania... źle się czyta... :(

pozdrawiam:)