Rozmyślania w relacji Stargard-Szczecin

[Hanna Kilt]

tak wiem, zostałam sama
z twojej troski o moje zdrowie psychiczne,
argument przebił zapełniony zbiór
wspomnień, nie mam już
nic, sunie cicho po torach.

rozumiem, nie przeciekałam przez palce,
rozlałam się całością, od początku groziło
potopem.

to nie ja opowiadałam na dobranoc,
że dzisiaj wszystko kończy się dobrze,
Jaś i Małgosia nie zgubią się w lesie
bo mech po północnej stronie drzewa.
teraz wiem czemu słowa zamarzały
w połowie drogi, nawet lodowa przestała rozgrzewać
odkąd rozebrałeś nas na dwie części.

do przedziału dla palących z niedomkniętym oknem,
wdarło się echo zeszłorocznych obietnic.
zaplątałam w dźwięki, już nie myśli a szyję.

[Hanna Kilt]

No dobrze, przyznaję że po razpierwszy użyłam kropek i przecinków, być może to nie jest mój typowy twór... ale jak już jest to może pomożecie mi? czy jest tak beznadziejny że nie warto go komentować?
pozdr.