opowieść zasłyszana przypadkiem w ciemnym pokoju

[Marcin Gałkowski]

dzisiaj opowiem wam o szaleńcu
i o wielkiej uczcie w ruinach
świątyni

tak
pamiętam to dobrze
stoły gnące się do ziemi
obłąkańczy taniec
nieznana muzyka

o prastarym mieście gdzie
oboje wtapialiśmy się w słowo
aż ktoś pomieszał języki

tak
pamiętam to dobrze
smutna twarz mędrca
smutna twarz mędrca
kobieta z nożem

no chodź!
no chodź!
nie musisz się bać
Boże
ześlij na mnie trąd i świerzb
no chodź!
ich już nikt nie ocali
pierdol to
pierdol to!
no chodź!

jutro będzie powódź
nie chcę widzieć
wypłukanych czaszek
nie chcę słyszeć
jak upada wieża

dzisiaj opowiem wam o szaleńcu
o jego ciemnym pokoju dziwnych
miejscach w które chadza

tak
pamiętam to dobrze
ale nie musisz się bać
nie musisz się bać
nie musisz się mnie bać

(K-ko; II 2010)

[H.Lecter]

Gałkowski, bój się Boga, co to jest... ?!

[Marcin Gałkowski]

to jest wiersz Lecterze;)
nie czujesz psycho:D
pozdro i dzięki za wizytę. a nawet za minusa - Twoje prawo;)

[Magnetowit_R.]

spieprzyłeś Pan formą temat . jak już w katastrofizm to na całego. a mogło być tak ładnie....

[Marcin Gałkowski]

może i trochę racja ale forma owa ma odpowiednie źródła inspiracji i nie jest przypadkowa.
a że źródła owe są dość kontrowersyjne poetycko nawet po 40 latach, cóż ja na to mogę poradzić;).
pozdrawiam
G.

[Rachel_Grass]

wiesz, co, Marcinie Gałkowski, przez tę upadającą wieżę wiersz nieodwołalnie związałam z Mroczną Wieżą. poza tym nie bardzo mi się podoba w całokształcie, choć jak zawsze u Ciebie wybrałabym pewne frazy i poosadzała je w zupełnie innym kontekście.