Wymiar

[ecco sono]

Wewnętrzny spokój, coś na wzór pogodzenia
Zrozumienie siebie i otoczenia
Nic już nie goni, nie męczy nie ściga
Wszystko dzieje się teraz, teraz rozgrywa
Niepotrzebny galop, kłus, czy stępa
Każda chwila jest teraz i ta jest święta
Nie ma tego co było, nie wiemy co będzie
To jest właśnie tu i wszędzie
Człowiek jest jak kryształ nieoszlifowany
Blask ma tym piękniejszy im lepiej ukształtowany
Lecz to co najpiękniejsze ukryte głęboko
Zrozumieć i dotrzeć do tego, co jest pod powłoką
Wsłuchać się w siebie, odnaleźć sedno
Nie walczyć, bo my i instynkt, to przecież jedno
Posiąść moc tak wielką, zawsze zjednywać
Pogodzić się, patrząc w siebie, strach pokonywać

[stokrotki w rosole]

a u ciebie pobrzmiewają jakieś tony filozoficzne? Też jestem zwolenniczką głębi spokoju. Wtedy żadna wojna na zewnątrz nie straszna, nas nie skruszy. Tylko tak warto żyć. Pozdrawiam serdecznie

[Judyt]

optymistyczny to dobrze
J. serdecznie

[Anna_Para]

Poprawiłabym w ty ciągu ...."stęp" - bo trzeba by było zrobić mianownik:)
Ale wiersz w całości dobry! Biorę sobie: "to jest właśnie tu i wszędzie". Podoba się, pozdrawiam, Para:)