Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z cyklu: Stołówka
***
Rodzi się
w ciszy traw
o pierwszym rozbłysku
na niebieskiej łące

Nabiera kształtów
pod szklanym uściskiem
choć mokre nóżki
wciąż tupią
niespokojnie

Wzdycha pieniście
gdy piasek podrapie je
po wilgotnych plecach

Zmienia stany istnienia
by każdy
mógł napoić się
odrobiną szczęścia

Całuj
każdą krople

Opublikowano

lubię oglądać uśmiechnięte buźki,zwłaszcza kobiece :)

A czemu czwarta strofa się nie podoba? Nie jest dość liryczna?
To prawda,ale potrzebowałem naprowadzić czytelnika,że na pewno chodzi o WODĘ!
Może jednak uda mi się napisać to efektowniej... jeszcze pomyślę,
dzięki że wpadłaś.

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

Opublikowano

No tak, teraz to wiadomo przynajmniej ze chodzi o wodę, rzuciło się w oczy płynne szczęście.

A wiersz nie jest wolny od niedorzecznosci, a na plus napewno to że w zasadzie niczym nie kłóje w oczy,

może prócz tego : Wzdycha pieniście : to brzmi niepowarznie,


Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie tylko to brzmi niepowaZnie Natanie, caly wiersz, a moze i cykl jest pisany z przymruzeniem oka.
A odglos fal uderzajacych o piaskowa plaze, skojarzyl mi sie z westchnieciem,
no a ze przy okazji woda tleny sie pieni, to taki zapis powstal.
Pozdrawiam serdecznie
Coolt
Opublikowano

Całość jest w miarę dobra,
z powodu merytorycznych
niedociągnięć, jak na przykład
napojenie odrobiną szczęścia.
Jak gdybyśmy mieli przeżywać
życie niczym nocne dromadery.
Bez wymagań.

W miarę dobre to Pan wiedz,
dobre jest rzeczywiście.

MAJ

Opublikowano

Wprowadziłem korektę do 4 strofy, jakby ktoś chciał zobaczyć/skomentować ją to zapraszam :)

Droga Mumio: wcale nie twierdzę,że bez wymagań.
Ale zachęcam do cieszenia się z każdej ODROBINY szczęścia, promienia słońca, uśmiechu drugiego człowieka... wielkie szczęście składa się z drobnych, pozornie nic nie znaczących doznań.

Dlatego też:
Całuj (szanuj,doceniaj, wielb)
każdą kroplę

Albo jak wolisz,
I dużo wie
kto pojął że
szczęście to garść
pełna wody
(fragment "Na dłoni")

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
    • @violetta Ładnie wyglądasz.  Taka młoda i takie dojrzałe, inspirujące wiersze.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Może zaczniesz tenis. Taraz...
    • @Nefretete Nie myślałem o kosmosie i nie tylko o kamieniu.  Znaki są wszędzie, we wszystkim.  I wszyscy próbują je odczytać.  Ci wielcy i prości. Z roznym skutkiem.  Mi się to udaje. Nie znaczy, że patrząc dwoje na to samo, tak samo odbieramy sygnały.  Pozdrawiam   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...