Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wszystkie muzy już gdzieś powyjeżdżały,
pozostał cichy śmiech na sekretarkach.
Na wyobraźni drzwiach wiadomość mała
o nałożonych na serce podatkach.

O końcu dotacji z ciała budżetu.
Miłość poszła szukać sponsorów z zewnątrz.
Nieopłacalne szczędzenie bezdechu.
Wspomnienia zastawione pod codzienność.

Nie mogąc dni chwycić się ludzkie drzewo
schnie ograniczone czaszki doniczką.
Siejąc wiersze na cmentarzu poetów.
Lasów myśli papierowym schronisku.

Opublikowano

Witam Kolegę serdecznie na forum.

Od dawna jestem pod wrażeniem Twojej Twórczości-zwłaszcza treści utworów podanych w sprawnej, przejrzystej formie . Milo mi , że i tutaj będę mogła Cię czytać.


Nie mogąc dni chwycić się ludzkie drzewo
schnie ograniczone czaszki doniczką.
Siejąc wiersze na cmentarzu poetów.
Lasów myśli papierowym schronisku.



Podoba mi się dynamika utworu,"dzianie się w wierszu" który zyskuje energię, a nie traci przez to na poetyckości. To wrażenie uzyskujesz nie tylko dzieki zalążkom jakiegoś opowiadania(na płaszczyźnie treści), ale także samą formą tekstu i środkami wyrazu-rytmizacja, rymy-uważam, że bardzo sprawne i nie odbierające całości powagi.
Uważam, że formy gramatyczne- między innymi spora ilość dopełnień, które stosujesz, to w tym przypadku cecha języka, a nie wada tekstu-przynajmniej w moim odbiorze.
Czekam na następne utwory.
Pozdrawiam

Opublikowano

podoba mi się...zwłaszcza

"wspomnienia zastawione pod codzienność

nie mogąc chwycić się dni ludzkie drzewo
schnie ograniczone czaszki doniczką"

za te wersy dziękuję...dostroiły mą dzisiejszą nutę
drobne zastrzeżenie do tytułu
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...