Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

surfował na fali
włosy liczył mu wiatr
widzieli z oddali
uzębiony niefart

deski łachmanów dryf
ku ciszy odmętów
słona łza koniec gry
flesz śmierci momentu

w przybrzeżników głowach
łuk zatacza ulga
pustosłowia mowa
zawisła na muldach

Opublikowano

ciekawy utwór...ze szczyptą nowatorstwa. Niezła gra słowa i neologizmy. Pozdrawiam

Wydaje mi się, że wiem o co chodzi w tym wierszu i wybacz Intarsja jeśli pomylę:
Utwór nakreślił sytuację gdy człowiek na desce uczestniczy w zawodach. Przybrzeżnicy to np. sędziowie a "flesz śmierci momentu" to wstrzymanie momentu
gdy ten igrał ze śmiercią." łuk zatacza ulga" - zawodnik przeżył porwany przez falę.

Opublikowano

Deser intelektu.
Wszystko takie nowe.(myślę że znałem tylko jedną frazę ” ciszy odmętów„ ) Mam wrażenie że myślisz w innym kontynencie, jeśli miałby swój fascynujący język.
Mam satysfakcję że mogę pierwszy komentować.

i nie zdążyłem

Opublikowano

Bardzo fajnie , świetnie oddany klimat.Czytając na głos Twój wiersz Intarsjo, wydaje mi się, że lepiej brzmi "w głowach przybrzeżników", ale to tylko takie moje subiektywne, jestem jak najbardziej na tak:)

Opublikowano

Thanks, rozpieszczacie mnie :)
Tak Sylwio, masz rację, ale spróbuj
niebanalny rym znaleźć do przybrzeżników :)
Ech Dyziu, dobrym słowem wspomagasz
jak biedaka pajdą chleba :)
Thanks Wam wszystkim, za zwykłą sympatię,
bo ostatnio na innym forum, grupa ludzi,
tylko gryzła, kopała i pluła.

Opublikowano

Zawsze coś nowego, ciekawego.
Zdajesz się być poetką świadomą swoich możliwości, które są tak bardzo widoczne.
Staram się wyłapać każdy Twój wiersz miła. A nie jest łatwo ostatnio, gdy co niektórzy dosłownie zalewają ten dział bez umiaru swoją twórczością. Co prawda jesteśmy w "bez limitu" ale ...
Bardzo się podoba!
Serdeczności
Jola

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew Poezja opowiada, dopowiada, stwarza kwantowe światy, obdarzone kwantową logiką, ale piękno czerpie z nas -czytających ją.
    • @karenka   Podoba mi się, jak zbudowałaś napięcie między czułością a rozczarowaniem. Obraz błękitnych oczu i usychającego kwiatu na początku buduje nastrój straty, a potem kolejne etapy tego rozczarowania - zazdrość, flirt, pęknięte marzenia jak bańka mydlana. Bardzo trafna jest metafora wędrownego ptaka na końcu - to piękne, że pokazujesz siłę i godność bohaterki, a nie tylko jej ból. Świetnie, że wiersz kończy się jej decyzją o odejściu - to nadaje mu mocy i sprawia, że bohaterka jest podmiotem, a nie tylko ofiarą. Świetnie!
    • @andrew   Piękny wiersz - ta "różowa sukienka", której nigdy nie było, a wciąż ją widzisz, to świetna metafora tego, jak wyobraźnia dopisuje własne obrazy do wspomnień. Finałowe "poezja wyrasta z wyobraźni" pięknie to domyka. Mało słów, dużo przestrzeni do myślenia.
    • @Lidia Maria Concertina   Tytuł  to pewnie klucz do wiersza - zestawienie zmysłowej elastyczności z kruchym chłodem porcelany. PL domaga się życia i autentyczności w świecie sztucznych fasad (błękity telewizorów, pustkami ziejące Wersale). Wezwanie spłakanej, „porcelanowej” muzy do tego, by wreszcie krzyknęła żółcią -to akt buntu przeciwko przemijaniu. Zakończenie z kwiatem goryczy świetnie domyka ten kruchy, duszny świat. Bezkompromisowo! Świetnie!   
    • @Sylwester_Lasota   Podoba mi się, jak z lekkością i przymrużeniem oka przemycasz trafną obserwację socjologiczną - zmianę estetyki i to, że rewolucja w damskiej szafie wcale nie musi oznaczać końca kobiecości ani końca... zainteresowania panów. Ostatnia zwrotka - świetna - niby oburzenie, a jednak przy okazji subtelne przyznanie się do winy (czy raczej do satysfakcji). Rytm i rym trzymają się dzielnie od początku do końca. Lekka, inteligentna zabawa formą i tematem - wiersz bawi, ale i daje do myślenia. :) Aż zaczęłam się zastanawiać, czy w ogóle mam jakieś spódniczki w swojej szafie. :))) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...