Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witaj Andrzeju, tak to bywa.
Czar pryska gdy z ogrodu różę wniesiesz do domu.
Piękna, dumna, delikatna... lecz nie gdy wstawisz ją do wazonu.

Jeszcze raz pozdrowionka.

Opublikowano

Witaj Janku.
Miło mi, że mnie "odwiedziłeś".
Masz rację, chociaż jak już pisałem to tak z przymrużeniem oka. :)
Pozdrawiam serdecznie przyjacielu.

Opublikowano

Prawił jej czułe słówka,
Kwiatami obsypywał.
A teraz krzyczy głośno:
Stara, podaj mi piwa!

Wysoki Sądzie proszę o łagodny wymiar kary.
To też li tylko żart ;-)

Przyjacielski Andrzeju

Opublikowano

Cześć Jolu.
I Ty do mnie zajrzałaś? Miło mi.

„Wysoki Sądzie proszę o łagodny wymiar kary.”

Dobrze, niechaj kara będzie niska – nanieś drewna do ogniska ;)

Pozdrawiam serdecznie.

Opublikowano

drwa przynieś kochanie sam
ja o ogień dbam ;-)


Mało, że zajrzałam to głos dałam ( przy całej swojej nieśmiałości ;-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Chylę nisko czoło
Zacny mości Panie
Podziwiając wielce
Twoje wierszowanie.

Pozdrawiam



Zbyteczne pokłony
wszak to z jednej gliny
nasze wierszowanie,
nasze wypociny.


Pozdrawiam
HJ

Skoro tak rzeczesz
Wierzę mości Panie
Niechaj nam ta glina
Na zawsze zostanie.


Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


potem ni razu
w nocy nie dała
bo z niego wyszedł
kawał bęcwała

pozdrawiam Jacek

Wrzucić słowem kamień
Do swego ogródka
To nie lada sztuka
Gdy mowa tak krótka

Pozdrawiam :)
Andrzej

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...