Twoje wonie bezowe...

[Łukasz Michał K.]

Twoje wonie bezowe, anielskości błękitów
Ileż mam do nich żalów, ileż tako zachwytów
Kradną spokój mój lichy, serca bicie wzmagają
I zielenią mi zimę, głuchą noc rozświetlają

Jak piosenka mi śpiewa twój aromat gołębi
Ukochana melodia miodnych zmysłów mnie gnębi
Ach, jej nuta, tonacja idealna by nucić
Hymn o moim pragnieniu, co się nie chce ostudzić

I w skrytości mnie pali, gdy piosenka uleci
A mój żar iskrą tylko niedopałków się świeci
Smutny chodzę dni kilka i próbuję odświeżyć
Tę melodię twych woni, abym mógł jeszcze wierzyć

[Gość]

Gdyby tak ktoś do mnie napisał, wciąż pachniałabym dla niego - nawet bezowo ;-)
Płynie się z Twoimi słowami, rytmem i rymem.
Podoba się, podoba :-)
Pozdrawiam
J.

[Intarsja Lumiere]

Piękny, z gatunku tych, co mnie zachwycają :)