Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ulicą idę ludzie śmieją się
że blisko przechodzę pijany
nie wiem dlaczego jestem sam
w szarudze z błędnymi myślami

księżyc przyjaciel wierna twarz
to wszystko co pozostało
aleja z drzewami otula do snu
szum liści kołysze zmysły

zwiędnięte kwiaty
w kieliszku soli smak
łzami pokryty policzek
muzyka wspomina przyjaźni dni

w Tobie zgasły sny

Opublikowano

Witaj FLY ale widzisz to do przyjaciela, ale oki dla Ciebie

Nieporozumienie

Matematyczka myślała, że stała
zawsze będzie mu stała:):):)

dziekuję za odwiedziny i komentarz oraz przyrzekam pisać kolorowe metafory i inne pejzaże


szacuneczek

be

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



FLY raczej biedna ona, gdyż np 3,14 to stała ale jemu już nie stała

dzieki za ponowne odwiedziny

ba wektor ma zwrot wartość kierunek , wiec nie o to chodzi

szacuneczek

be
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Jolu żal no chyba tak ale wiesz jeżeli pamięć nie zginie to jego gitara też będzie dzwięczeć

dziękuję za odwiedziny i komentarz

szacuneczek, a to tylko do przyjaciół

be
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Jolu żal no chyba tak ale wiesz jeżeli pamięć nie zginie to jego gitara też będzie dzwięczeć

dziękuję za odwiedziny i komentarz

szacuneczek, a to tylko do przyjaciół

be
pisz, będę czytała, ładnie dobierasz słowa... nawet smutne, a pamięć jest jak chleb!


melancholijnie-Jola
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Jolu żal no chyba tak ale wiesz jeżeli pamięć nie zginie to jego gitara też będzie dzwięczeć

dziękuję za odwiedziny i komentarz

szacuneczek, a to tylko do przyjaciół

be
pisz, będę czytała, ładnie dobierasz słowa... nawet smutne, a pamięć jest jak chleb!


melancholijnie-Jola

Jolu Ty mi sie nie smuć , tylko uśmiechnij się do mnie , gdyż ja do Ciebie się uśmiecham i to szczerze
Radość jest na zdrowie
niech się smutek dowie


szacuneczek:):):):) i dziękuję za ponowne odwiedziny, gdyż miło

bestia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


pisz, będę czytała, ładnie dobierasz słowa... nawet smutne, a pamięć jest jak chleb!


melancholijnie-Jola

Jolu Ty mi sie nie smuć , tylko uśmiechnij się do mnie , gdyż ja do Ciebie się uśmiecham i to szczerze
Radość jest na zdrowie
niech się smutek dowie


szacuneczek:):):):) i dziękuję za ponowne odwiedziny, gdyż miło

bestia
♥ :)))))) ♥ ((((((: ♥ miłych snów-Jola
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zbyt chaotyczna wrzuta słów
słabo wyszło i te tanie związki: wierna twarz, szum liści, smak soli, łzami pokryty policzek
niestety
pozdrawiam i czekam lepszych czasów
r

czasem tanie lepsze od drogich, ale jak słabo wyszło to już inna sprawa postaram się pisać ,,bogato"

Miły komentarz chyba najlepszy, bo mi się spodobał może,, drżenie aksamitnych liści"

dziękuję za komentarz i czytanie

pozdrawiam

be
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



na ulicy śmiech obok
przechodzę pijany
sam nie wiem dlaczego
w szarudze błędnych myśli

tylko księżyc - wierna twarz
to wszystko co pozostało
aleja drzew przytula sen
szum liści kołysze zmysły

powiędłych kwiatów
soli smak w kieliszku
łzami spływają policzki
z muzyką wspomnień

w Tobie zgasły
przyjazne dni

wybacz, proszę :)))pomieszałam strasznie,
ale wiersz mnie wciągnął, lubię takie klimaty :)))
jeśli zechcesz skorzystać, proszę, jeśli nie...też dobrze.
moja tylko sugestia, a wiersz wyłącznie Twój :)
bardzo wzruszający blues

serdecznie i ciepło :-)
zasłuchana Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pisze się  zombi - Google.com przepraszam, ale musiałem, ponieważ ząbi kojarzyć się może z zębami ;))) wiersz na plus    pozdr.     **********************************  
    • miasto wypociło strupiałą skórę wciska nam twarze w krwawiący beton. jest dziś jak otwarty brzuch, rozpruty nocą nożem koparki śliskie trzewia kanalizacji parują. zaułek oddycha parą z kanałów, neonami, które szarpią oko padaczka świata, jak nerw, którego nie da się już uspokoić. każdy zaułek jest zgrzytaniem zębów o szkło. w zaułku, gdzie śmietnik cuchnie rzeźnią, a mur pamięta więcej potu niż modlitw. stoimy blisko, za blisko aż coś trzeszczy między nami. brakuje miejsca na oddech. jej płaszcz to skóra, którą zdzieram zębami jak z padliny, pod spodem musi być wyjście albo przepaść. nasze ciała płoną w zaułku jak trupy jakby miasto oblało nas benzyną i rzuciło niedopałek neonu. moje dłonie nie pytają, wchodzą w ciebie jak łom w zardzewiały zamek rozrywamy się na pół. moje ciało w twoim jako jedyny miękki punkt w którym jeszcze nie ma betonu. wiedzą tylko, gdzie boli najbardziej. między nami zwarcie jak kabel bez izolacji, skurcz, który wykręca palce na biodrach. usta nie mówią. usta to rozszarpana rana, zszywana na brudno w bramie, zardzewiałym drutem i jej śliną, bez znieczulenia, na żywca. miasto patrzy na nas jak chirurg bez rękawic ciekawy, czy jeszcze drgniemy. jesteśmy jak dwa szczury w tętniącym kanale, które miasto przeoczyło przy dezynfekcji. oddech wpada w oddech, jakby miasto dławiło się własnym tętnem, próbowało nas wypluć i nie mogło. cegły wrzynają się w łopatki, miasto chce nas żywcem wmurować w siebie. czuję, jak pęka tynk pod twoim ciężarem, ściana nie chce być świadkiem. czas wymiotuje pod ścianą skowyczącym echem wdeptany w asfalt przez tych, co zdążyli nas przeżyć. my jeszcze nie my jeszcze w sobie. to nie jest czułość. to odruch przetrwania. to panika ciała, że za chwilę znów będzie samo, że noc trzyma nas jeszcze tylko dlatego, że miasto nie zdążyło zgasić światła, że świt zabierze wszystko, co teraz drży. dwoje ludzi przestaje się mieścić we własnej skórze w zaułku wielkiego miasta, gdzie miłość nie ma imienia, ma tylko puls temperaturę i ślady, które miasto zliże jak krew, zanim przełkniesz własny strach. ale ciało zapamięta.                  
    • Ma - wiadomo, da i wam.    
    • A kres jaj, serka.    
    • O gilu, ligo.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...