Kadry

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Beenie... jak miło. Dziękuję za przeczytanie... co do ewentualnych cięć... może, może coś się zmieni...
potrzebuję trochę czasu, chyba rozumiesz, jak to jest... ;)
Dziękuję za poświęconą mi chwilę, pozdrawiam... :)

[Baba_Izba]

Czytałam wcześniej, przymierzałam się do wpisania komentarza,
czytałam ponownie, by upewnić się co do wrażenia po przeczytaniu.
Nie jestem pewna czy mnie zrozumiesz. Twój wiersz odbieram tak,
jak żale serdecznej przyjaciółki, którą wysłuchuję z cierpliwością
i zrozumieniem, ale nie mogę spełnić jej prośby o radę, bo ona
ciągle mówi nadal.
Wiersz mi się podoba, jednocześnie budzi we mnie jakiś niepokój.
Serdeczności
- baba

[kasiaballou]

Wspominkowo, melancholijnie u Ciebie, Nato i ma swój klimat :)
byłam i pobyłam i dobrze mi tu było - wiersz, jak projekcja, pooglądałam sobie...
pozdrawiam
kasia.

[Nata_Kruk]

Kasia, skoro byłaś, pobyłaś i dobrze Ci było w moim okienku, cieszę się.
Miło było gościć. Dzięki za wpisanie się...
Pozdrawiam... :)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Babo, można i tak... to naprawdę fajna interpretacja. Jeżeli była to przyjaciółka od serca, to można przypuszczać, że losy bohaterki wiersza, były jej znane... przecież te najprawdziwsze przyjaciółki mówią sobie wszystko... wystarczy jeszcze umieć słuchać, a to nie każdy potrafi...

Fajnie, że wiersz spodobał się... ale dlaczego budzi niepokój..?
Wspomnienia nie powinny niepokoić, bo nie mamy wpływu na miniony czas, natomiast
całkowicie nieprzewidywalnej podróży, o jakiej mowa w "Kadrach", można.. przy odrobinie chęci.. jakoś dopomóc, prawda..?
Dziękując za zajrzenie, pozdrawiam... :)

[Marcin B]

Rozkręcasz się ;) Nie czytałem poprzednich komentarzy z braku czasu, ale sam napiszę, że niezły wiersz. Świetny ten motyw z lalkami i dziećmi. Może trochę w chaos wpędza mnie nagła zmiana czasu na przeszły w połowie 1 strofy, ale to jedyny taki zarzut. Jest jeszcze kilka smaczków, także wrażenia pozytywne. Pozdrawiam :)

[Nata_Kruk]

Marcinie... Ania pisała, że wierszowi nie służą imiesłowy, egzegeta, Beenie M i Teresa potwierdzili to, no i zastanawiałam się co z tym fantem zrobić.
Zmieniłam w I- szej zwrotce z "chcące matkować" na "które chcą matkować",
ale wydaje mi się, że lepiej chyba będzie...które chciały matkować.
We wspominkowych obrazkach padają różne formy czasowe i nie jest to chyba aż... chaos.
Ja w każdym razie dziękuję za przeczytanie i za dobre słowo.
Pozdrawiam... :)