Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Motto

"zalążek dramatu zrodził się w korzeniu
nienawiści szkoda czasu i energii
na utratę niewinności dziecka"

Pan Biały




Jakże przerażający wydaje się ten Świat
Kiedy dzieci tracą swoją pierwszą i jedyną niewinność marzeń
Oglądając całymi latami muchy, na szpitalnych sufitach.

Wyciągnij do nich rękę, i oddaj jeden procent swojego serca.

Opublikowano

Oddam resztę...przysłowiową!
Wiem ,wiem ILE KOSZTUJE SZPITAL,,,DO BÓLU, A DZIECI....MOJA MIŁOŚĆ(przecież jestem n-lką p-la)!!!
UKŁONY!
JESTEM Z WAMI!
Pozdrawiam szczególnie!
Ania
PS. Wrzuciłam hasło na forum dyskusyjne ...mam nadzieje ,że się nie pogniewasz!
Ania

Opublikowano

Aniu - Dziękuję - i ... rób sobie ze mną co tylko zechcesz! :))

"Pan Marek" dziękuje - wiesz, Madziu, w tamtym roku przegapiłem ten odpis - i teraz chcę od tego uchronić innych. Żyjemy w takim tempie, że często najważniejsze umyka nam sprzed oczu.

Buziaki - M.

Opublikowano

Ładnie, że przypominasz, nie wszyscy pamiętają,
nie wszyscy chcą zadać sobie odrobię trudu
i oddać z podatku ten jeden procent.
Świadczy o tym pozyskana ogólna kwota, niezbyt wygórowana
a mogłaby być znacznie większa, bo i potrzeby są ogromne!
Brawo!
Serdeczności
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


i wykorzystałeś Marku
dopatrzyłeś się się u mnie szczytnego celu - nadinterpretacja? może
ostatni wers brzmi jak slogan reklamowy, jeśli przyciąga i jest skuteczny jestem za, choć w dzisiejszym świecie bywa też kontrowersyjny. Polska już na jednego Jurka a dzieci jest tysiące i dla nich warto robić wszystko i w tym widzę sens bycia dla nich
pozdrawiam
r

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • miasto mam u stóp patrzy na mnie z czułością wypłycam oddech próbując objąć każdy uliczny kamień każdy podmuch wiatru wszystkich przechodniów szukam domu w sobie plączę nici które łączą mnie ze światem zło jest bliżej niż kiedykolwiek a mimo to staję się przezroczysty i nietykalny otulony znajomymi dźwiękami szczekaniem psa radosnymi krzykami bawiących się dzieci widzę jak horyzont zbliża się nieuchronnie i już wiem że dopełnił się czas                                                     na Golgocie
    • @hania kluseczka To mocny, gorzki wiersz o samotności i autoironicznym rozliczeniu się z własnym narcyzmem. Genialny jest koniec - boty internetowe jako towarzysze tańca narcyza to współczesna wersja odbicia w wodzie. Bardzo mi się podoba (chyba znam takich) :) Pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        :) doskonale rozumiem…ale ja je uwielbiam:)  emocje :)  doskonały wiersz :)       
    • @Berenika97   wiersz jest poetyckim traktatem o nierozwiązywalnym konflikcie między racjonalnym Ja a nieokiełznaną siłą emocji, która stanowi jednocześnie źródło cierpienia i niezbędny element autentycznej egzystencji. traktuje emocje nie jako stany podmiotu, ale jako autonomiczne, zewnętrzne byty. fenomenologicznie opisuje natychmiastowe doświadczenie bycia człowiekiem, nacechowane niepokojem i radykalną zmiennością. jezyk wiersza "Intruzi" jest nie tylko trafny filozoficznie, ale przede wszystkim niezwykle plastyczny i sensoryczny, co potęguje jego oddziaływanie. osiąga ten efekt, ponieważ nie opisuje emocji, lecz działania i konsekwencje tych emocji na materię i ciało podmiotu. to sprawia, że wiersz jest bardzo ożywiony i łatwy do wyobrażenia.     Bereniko.   Twój wiersz to śliczna poezja :)      
    • @GosławaTo piękny wiersz, bardzo poruszający, intymny.Jest jak studium granicy. Granicy wytrzymałości (złamana trzcina), granicy pór roku, ale przede wszystkim granicy własnego "ja". Jest tu ten moment, w którym miłość lub przywiązanie stają się zagrożeniem dla istnienia, a jedynym ratunkiem jest postawienie bariery ("nie podchodź"). Jest w tym tekście smutek, ale jest też ogromna siła decyzji. Najbardziej podoba mi się ostatnie zdanie: „nie chcę już być bardziej twoja” - brzmi  jak akt ratowania własnego życia i tożsamości. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...