a teraz drogie dzieci

[Lena Achmatowicz]

lato 87 na fotografii
my jeszcze sprzed południa w białych podkolanówkach
chwilę później wielobarwnym obłokiem uciekamy przed deszczem

przed nudą
kiedy jest już blisko domu
odbijamy w stronę garaży gdzie wieczorami jak z dobranocki
wychodzą koty na swoich wacianych łapkach

zawsze zbyt wcześnie oddechy przebijały domki z kart
rozgrzebywaliśmy ogniska wyjmując ostatni ziemniak
nic nie mieliśmy dlatego mogliśmy dzielić wszystko
krętymi kreskami wzdłuż których same gnały kapsle i trampki
na ulicach nawet włosy nabierały życia więc coraz częściej urywaliśmy się
pomarzyć o czymś innym

i coś innego dostajemy dzisiaj
świadomi praw i obowiązków

[Toby]

Powrót do dzieciństwa, tego Twojego jest powrotem, w którym znajduję sporo pierwiastków również i dla siebie, dla swojej nostalgii. Jest to chyba zatem powrót uniwersalny...
Co do odwołań literackich, jakie tekst generuje, to na pewno wiersz 'przyprowadził' ze sobą Adaśka i jego:
Polały się łzy me czyste, rzęsiste
Na me dzieciństwo sielskie, anielskie,
Na moją młodość górną i durną,
Na mój wiek męski, wiek klęski;
Polały się łzy me czyste, rzęsiste
Co prawda Twój podmiot jest raczej daleki od jakichś pompatycznych łez, acz ewidentnie pobrzmiewa tu coś z Mickiewicza, w tym Twoim dzisiejszym wynurzeniu z otchłani dorosłości:), jakiś element żalu, smutku płynącego z utraty arkadii, z kontemplowania fotki z póżnych lat osiemdziesiątych...
Twój bohater, dodatkowo, ów smutek w moim odczuciu łączy w sobie z jakąś taką Bursową
odpowiedzialnością, odwagą cywilną, gdzie jakby daje się odczuć topos tyrtejski...

Teraz już jako duża dziewczynka, stojąc w obliczu swych 'praw i obowiązków', ma świadomość:
że 'kto dzieckiem w kolebce przed chimerą klęknął. Ten młody zginąć musi pod toporem miasta' - chcąc nie chcąc wpisuje się w toporną (sic!) topografię wielkomiejskości z całym dobrodziejstwem czy też przekleństwem jej inwentarza...

Cóż, Ewo, jest to wiersz do wielkrotnego 'użytku', w pozytywnym tego słowa znaczeniu :)

Pozdry

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ostatnio nie mam pewności, czy żartem, czy serio piszesz:)

[Toby]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mogę Cię zapewnić, powaga sto procent. teraz znów poczytam i sobie pomilczę...

[Stefan_Rewiński]

To jest dobre. CCC.

[Bernadetta1]

ładnie:)pozdrawiam

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"nic nie mieliśmy dlatego mogliśmy dzielić wszystko" - bardzo mi się podoba, tak to pamiętam.
Teraz jest inaczej, o dzieleniu się pamiętajmy jednak. Poezja przecież tym właśnie jest. Pozdrawiam. Leszek

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mogę Cię zapewnić, powaga sto procent. teraz znów poczytam i sobie pomilczę...
:) dzięki.

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

miło, że tak myślisz Stefanie. :)

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za wgląd.

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"nic nie mieliśmy dlatego mogliśmy dzielić wszystko" - bardzo mi się podoba, tak to pamiętam.
Teraz jest inaczej, o dzieleniu się pamiętajmy jednak. Poezja przecież tym właśnie jest. Pozdrawiam. Leszek

masz rację. serdecznie pozdrawiam

[Franka Zet]

Temat dzieciństwa i szalonych/prostych zabaw często pojawia się u Ciebie. Był jakiś, który bardziej podobał mi się niż ten. A tytuł nasuwa skojarzenia z "Misiem z okienka" ...
"sprzed południa" zapisałaś umyślnie, zamiast "z przedpołudnia" ?
Pozdrawiam.

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cóż.

[quote]"sprzed południa" zapisałaś umyślnie, zamiast "z przedpołudnia" ?
Pozdrawiam.

sprzed wybrudzenia się.

ps. bardzo dobrze ci się nasuwa;)

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

miło, że tak myślisz Stefanie. :)
Czytam i dalej uważam, że to jest dobre. CCC.

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

miło, że tak myślisz Stefanie. :)
Czytam i dalej uważam, że to jest dobre. CCC.
:) to budujące. mosty;)
ściskam najmocniej

[Agnes]

to także mój powrót do dzieciństwa, może dlatego staram się nie zauważać końcówki:)

a tytuł skojarzył mi się z 'misiem z okienka', choć chyba nie powinien.

pozdr.a

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

powinien Agnes. o nieszczęsnego misia mi chodziło (szczególnie w kontekście zakończenia). bardzo ci dziękuję za przeczytanie. serdeczności

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Obrazki podane w wierszu są mi bliskie, szczególnie ten fragment :
zawsze zbyt wcześnie oddechy przebijały domki z kart
rozgrzebywaliśmy ogniska wyjmując ostatni ziemniak
nic nie mieliśmy dlatego mogliśmy dzielić wszystko
krętymi kreskami wzdłuż których same gnały kapsle i trampki
na ulicach nawet włosy nabierały życia więc coraz częściej urywaliśmy się
pomarzyć o czymś innym

Pointa zbyt dosadna, ale żeby wybrzmiało to co ma wybrzmieć chyba taka powinna być.
Ogólnie bardzo na plus. Pozdrawiam E.S. :))

[BARBARA_JANAS]

To było lato kapsli i finki rzucanej z przedramienia. Lato bajek w których dziewczynkom czytano bajki o księżniczkach, które spotkają księcia, a chłopców hartowano i rozbierano z wrażliwości. Później spotkali się razem, ale nikt nie mógł wyjść z roli, z z której wzrósł i stał się problem...
To było lato najpiękniej trudne w skutkach. Pozdrawiam.

[hubertk]

ładnie napisane, kłaniam się nisko