Kolce róży

[Sylwester Dawidowicz]

Wspomnienie miłości jak róży kolce,
w kołysce do grobu wrzucony namiętnie.
Rany otwarte dla serca kojące,
zostaną na zawsze odbite na pięknie.

Zostawić w otchłani duszę z mękami,
zabrać ze sobą pokłute ciało.
Tyle szczęścia jeszcze przed nami,
co latem śniegu nam napadało.

Pamiętam te chwile, chwile ulotne,
wracają do mnie wraz z deszczem.
Spłukane włosy wiszą samotnie,
suszenie przyjmuję z dreszczem.

W obliczu takiej nieświadomości,
zatracę w sobie wspomnienia.
Przykrej, okrutnej i kruchej miłości,
nieszczęśliwego pragnienia.

[klubo]

mam sentyment do rymowanych

podoba mi się :)

[Intarsja Lumiere]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dość zgrabny, hmmm chodziło Ci o " wrócony" czy "wrzucony"?