Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

i u mnie płatki za oknem
tańczą promienne hołubce
zimna biel nie odpuszcza
układa srebrzyste wzory

więdną słowa i spokój
lecz cóż on znaczy
gdy brak jasności
próżnia

może z własnej woli
układa reguły
jedynie między iskrami
znajome zapachy

do góry nogami
niech nam odwróci
a będzie pogodnie
jak wtedy razem

pokonajmy czas

Opublikowano

pokonajmy czas --ciekawe zakończenie i całośc przekazu jednak mam pewne ale... ,, i u mnie...", czy te ,,i" jest potrzebne secundo jeszcze coś mi nie gra w czwartej strofie, ale sam nie wiem co i tu rodzi się dylemat. Jednak może nieszczęsną strofę odbieram na innych falach

pozdrawiam

be

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


czasu nie pokonamy - Ty to wiesz, ja to wiem i ten/ta co czyta też wie że nie da rady - wehikuł czasu byłby zbawieniem, w grę wchodzi jeszcze reinkarnacja ale to już inna para kaloszy:)
dobrze prowadzisz wiersz - stworzyłeś klimat i jest ok
pozdrawiam
r
Opublikowano

piękny wiersz Zbyszku, lubię takie klimaty

"i" w pierwszym wersie wydaje mi się zamierzone,
sugeruje jakby to była odpowiedź peela na czyjeś (peelki?) wcześniejsze słowa;
odnoszę wrażenie, jakby dzielili się tym, czym żyją, nawet pogodą...coś jak list;
może się mylę, nie wiem...

serdecznie i ciepło :))))
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciałbym zapisać w tobie całe moje życie literami rodzącymi się dla ciebie codziennie bez przecinków jednym miłości tchnieniem całą epopeję uczuć z pamięci wypowiedzieć w bibliotece myśli czytam cię co dzień od nowa zakochany w prologu wciąż na pierwszej stronie oddałem ci duszę by odczytać lekturę serca byś nie była tylko analfabetycznym marzeniem chociaż nie widziałem piękna okładki nie zapamiętałem tytułu zakochania pragnę ci dać wszystkie książki uczuć żebyś nie tylko streszczenie przeczytała
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Gdzie rozdawali roztropność? Pytał przechodzień przechodnia Zarzucasz ją mnie? Na barki włożyłem za dużo to przez to  powoli idziemy przełęczą        
    • @Łukasz Wiesław Jasiński   po to są różne działy, żeby wrzucać wiersze nie wiemy czy ktoś właśnie napisał, czy to napisane wcześniej   świat wiersza rządzi się innymi prawami...co w prozie może wydawać się chaotyczne...w poezji ma swoją własną logikę    niektórzy dają swoje wiersze do oceny AI, jeśli  tak byś zrobił i AI wskazałoby miejsca do poprawy?   powiedzmy, że poprosiłbyś AI o ocenę swojego wiersza w skali od 1 do 10 i nie byłbyś zadowolony z oceny oraz wskazanych miejsc do poprawy, co wtedy z publikacją?   czy uważasz, że ocena użytkownika portalu będzie bardziej miarodajna, niż ocena AI?   moim zdaniem cała wartość wpisów na portalu wynika z subiektywnych spostrzeżeń, bo i czar wiersza jest kwestią subiektywną          
    • Nie tylko w oczy patrzenie czy wzajemny uścisk dłoń trzeba do tego większej mocy Muszą chcieć tego dwa serca by nowe życie światło ujrzało czując że było oczekiwane. By dwa serca i dwie dusze umiały podjąć decyzje mędrca w której tkwi tylko troska. By ta mała śliczna istota czuła że jest i będzie zawsze przez nie kochana.
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...