Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie chciałabym, zeby mi się to przysniło.
1 strofa banalna. Odstaje mi "nie ma złudzeń"- takie stwierdzenie ad hoc, bo kto lub co, skąd.
Mam tylko jedno skojarzenie po tym wierszu- plastikowy worek.
Pzdr
dziękuję za komentarz
pozdrawiam
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


napisane jest pinceta stygnie w formalinie a jak nie traci to zbędny
ale on odnosi się do figury człowieka w słoiku, do ujarzmionego i nieruchomego ciała po czynie przeciwko sobie
pozdrawiam i dziękuję za zaangażowanie w czytaniu
pozdrawiam
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


świat jest mały ale tam miedzy jednym a drugim można znaleźć kawałek dla siebie
w pierwszej wersji końcówka brzmiała
możesz być sobą ale padło na tak jak jest
dziękuję za czytanie i komentarz
pozdrawiam
r
Opublikowano

poszukiwanie samego siebie?
może...hmm..bardzo takie
harakiri- może brutalne nawet
doświadczenia takie bywają,
że ukierunkowywują być może,
chyba tutaj o tym było, tak
czytałam wcześniej i teraz się
wpisuję, J.serdecznie Panie Biały\
jak czysta niezapisana karta
jednocześnie człowiek winien
stawać się

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


szukajcie a znajdziecie gdzieś napisali, więc szukam;)
dzięki za czytanie i pozostawienie po sobie słów
pozdrawiam
r
a dalej>? chyba było pukajcie a otworzą wam
wejde do niego i będę z nim wieczerzał a on ze mną(...)

serdecznie J. nie ma za co
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


szukajcie a znajdziecie gdzieś napisali, więc szukam;)
dzięki za czytanie i pozostawienie po sobie słów
pozdrawiam
r
a dalej>? chyba było pukajcie a otworzą wam
wejde do niego i będę z nim wieczerzał a on ze mną(...)

serdecznie J. nie ma za co
dalej nie znałem, więc dzięki za przytoczenie J.:)
dobrej nocy
Opublikowano

"lunatyk" to ktoś, kogo przyciąga światło księżyca...idzie we śnie potykając się, ale jeśli się go nie przestraszy, nie zabije się, spokojnie powróci do łóżka, by dalej "istnieć"..."między morzem a plażą"; "morze" - żywioł, "plaża - stagnacja
nie wiem, czy idę dobrym tropem, bo nie jestem lunatyczką, ale tak misie :)

serdecznie pozdrawiam :)))
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Jacku, bardzo dziękuję za te słowa - czytam je z ogromnym wzruszeniem. To, co napisałeś o „napięciu między materią a tajemnicą", trafia w sedno tego, co próbowałam wyrazić. Rzadko zdarza się, żeby ktoś tak dokładnie i czule odczytał każdy element wiersza. Twoja uwaga o „przystaję w sobie" szczególnie mnie poruszyła - to właśnie ten moment ciszy, o którym piszesz, był dla mnie kluczowy. Dziękuję, że poświęciłeś tyle uwagi i serca na przeczytanie i zrozumienie. To bezcenne. Często  też wracam do tego tekstu:  " Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. (1 Kor 13, 1-3)   Z wdzięcznością i serdecznością pozdrawiam.      @andrew   Bardzo dziękuję! Jakie piękne obrazy! Szczególnie „krwiobieg jak górska rzeka".  Pozdrawiam. :)  @bazyl_prost   Tak, dokładnie - bez niej wszystko tylko funkcjonuje, ale nie żyje. Dziękuję! :) Pozdrawiam.  @petros @Leszczym @piąteprzezdziesiąte @APM @violetta @FaLcorN Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :) 
    • @Berenika97 miłość jako konstruktor wszystkiego co żywe 
    • @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak - ta „martwa tkanka przyzwyczajeń" to chyba coś, co wszyscy znamy. Pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Tak, to smutne, jak wielu ludzi tkwi w tym mechanicznym trybie. Mam nadzieję, że wszyscy kiedyś znajdą miłość, która rozświetli ich codzienność. Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Leszczym   Świetna ta mieszanka melancholii i sarkazmu. Poeta jako ktoś zmuszony do grania roli wyklętego, bo innej gry system nie przewidział. A ta konkluzja o empirystach - cios w samo serce pseudo-obiektywności. Gorzkie i celne.
    • @Berenika97Ogromnie dziękuję :) Jak zwykle obrałaś mój wiersz z tkanki słów do szkieletu :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...