Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kraków listopad
wieczór autorski z M.S.
raz dwa trzy raz dwa trzy
M.S. przeprasza
ściąga marynarkę – duszno
mówi o 20 latach wolnej polski
warsztacie reportera
słucha wypowiedzi o nim
mistrzów przyjaciół pracowników
po czym strąca się z piedestału
- I Słusznie! – chwali go kobieta z publiki
ale M.S. jej nie słyszy
obok starszy Pan
słucha różowymi nabrzmiałymi
od słuchania uszami
ale M.S. go nie widzi
Pan nigdy nie wybucha śmiechem
razem z salą błyska wtedy okiem
nieśmiało i ze spokojem
nad czerwonym starym policzkiem
nad białą starą dłonią
z młodymi rudymi plamami.
- a po co pan tu przyszedł? –
zapytać go wypada
po co Panu to jeszcze?
a co Pana obchodzi M.S.?
to Pana wnuczek?
co Pana obchodzi
że M.S. w 1990 kupił swoja pierwszą własną polędwicę?
że macał ją i wkładał sobie palec do nosa?
Pan nigdy nie miał swojej polędwicy?
albo że redakcje nie mają pieniędzy na zagraniczne podróże dla reporterów?
albo że M.S. lądował na dachu helikopterem kórego nie było?
tak trzeba pytać w różowe nabrzmiałe ucho
ale proszę Pana
Pan już nie zostanie reporterem
nie przeczyta wiele książek
nie zaproszą Pana do radia
to po co Pan przyszedł?
a proszę Pana a gdzie Pan mieszka?
w bloku?
grzeją?
czy jest Pan głodny?
a może ma Pan ochotę na ciepłą herbatę?
zimno dziś i mokro.
a jadł Pan kolację?
a co Pan lubi?
parówki? jajecznicę?
miękką czy zbitą?
chleb z czosnkiem z pieca?
a czy Panu jest smutno?
dlaczego?
a co robił Pan w swoim życiu?
a jest Pan szczęśliwy?
proszę Pana!
Pan już na pewno zna odpowiedz
na pytanie - co potem?
to proste prawda?
ale
proszę Pana
a co Pan zrobi po śmierci z tą wiedzą
z tymi przeczytami książkami i obejrzanymi filmami?
i z tymi odpowiedziami
które zdobywał Pan w znoju siedemdziesiąt parę lat?
ile tego musi być proszę Pana!
co Pan z nimi wtedy zrobi?
ma Pan jakiś plan?
czy znalazł Pan odpowiedź?
a jeśli tak to co Pan z nią wtedy zrobi?
(brawa rumor kolejka do M.S)
dokąd Pan idzie?
Pan wniknął w zakrzepły roztwór mgły
ale czy tam łatwiej o odpowiedź?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97, mam jeszcze jeden wiersz o rosole, tylko muszę poszukać  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • A swoją drogą - koty. Kota się kocha tak, że nie zostawia się go na długo. On wraca zawsze własnym krokiem, jakby znał wszystkie ścieżki.   Z ludźmi bywa inaczej - im dziwnie łatwiej uchodzi, gdy odchodzą.   Może dlatego koty są tak bliskie sercu: wierne nie przez obietnice, ale przez samo bycie.    
    • @Berenika97Dużo tu już zostało powiedziane o wierszu. Oczywiście nietrudno jest skojarzyć tekst  z opisami stanów depresyjnych i  poczucia niemocy, zwłaszcza w odniesieniu do sytuacji, gdy wychodzi się z różnych psychologicznych zawłaszczeń. Wtedy nawet wstanie z łóżka jest przedsięwzięciem na miarę wspięcia się na Nanga Parbat, a zrobienie czegokolwiek, jakaś decyzyjność, sprawczość - całkowitą abstrakcją. Faktycznie, pomagają wtedy takie checklisty, jak ta opisana w pierwszej zwrotce. Jakiekolwiek działanie budzi lęk, bo osoba sparaliżowana jest poczuciem, że nic od niej nie zależy, zagubiona w niejasnych regułach świata, który do tej pory był  jej pokazywany przez chore, patologiczne filtry. To świetny obraz wyuczonej bezradności. I jeszcze do tego lekka domieszka fobii społecznej. Jak zwykle, Twoje studium przypadku zadziwia precyzją języka i przenikliwością umysłu.
    • @Arsis ja uwielbiam papa dance’owe nutki:) nikt nie ma takich z muzyków na świecie:)  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, masz rację. To jest bardzo trudne. Sport opisujesz jako dobrą szkołę pewności siebie, wiary w swoje możliwości, pokory i świadomej oceny własnej wartości, a także czerpania doświadczeń z tego, co się nie udało. Chociaż i w świecie sportu zdarzają się małe dramaty. No i w dyscyplinach, gdzie jednostki potrafią zarabiać fortuny, co prowadzi nieraz do choroby syfonowej, raczej trudno mówić o wychowawczej roli sportu...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...