Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wiesz, po co jestem
na Twój uśmiech na dobre
złe mamy już za sobą
żyję tuż - tuż
żeby pytać jesteś szczęśliwy
jestem odpowiadasz
wtedy wertuję karty naszej powieści
wróżę z liter
kocham lubię szanuję
chcę, nie żartuję…

nieistotne co wypadnie

Opublikowano

Pędzi ten wiersz przed siebie, ledwo się obejrzałem, a już byłem na końcu.

Po dłuższym zatrzymaniu zauważam jednak bardzo czuły, piękny obrazek. Kobieta, której wystarczy świadomość, że jej mężczyzna jest szczęśliwy. Wszystko inne znajduje się na drugim planie, jest nieważne. Urzekło mnie to oddanie peelki. Pozdrawiam :)

Opublikowano

Dziękuję Marcinie za nocne czuwanie i za "urzekło". Także interpretacja bardzo w smak tej peelce! Powiem jej, na pewno! Nawet gdyby miała na imię zupełnie inaczej niż ja:) Na przykład...nieistotne! Cieplutko, Para:)

Opublikowano

"Naprawdę jaka jesteś nie wie nikt
Bo tego nie wiesz nawet sama Ty
W tańczących wokół szarych lustrach dni
Rozbłyska Twój złoty śmiech
Przerwany w pół czuły gest
W pamięci składam wciąż
Pasjans z samych serc

Naprawdę jaka jesteś nie wie nikt
To prawda nie potrzebna wcale mi
Gdy nie po drodze będzie razem iść
Uniosę Twój zapach snu
Rysunek ust, barwę słów
Niedokończony, jasny portret Twój

Uniosę go ocalę wszędzie
Czy będziesz przy mnie, czy nie będziesz
Talizman mój, zamyśleń nagłych Twych i rzęs
Obdarowany Tobą miła
Gdy powiesz do mnie kiedyś: wybacz
Przez życie pójdę oglądając się wstecz"

... porozrywanym peelkom, Praktykującym lub nie, przeszytym strzałą rubasznego Amora lub nie i tym wszystkim, które czekają na niezwykły ból serca... życzę dobrego wślizgu w nowy rok 2010, będąc nawiedzonym niezwykłym wierszem Pary, odrywam powoli listki akacji szeptem powtarzając:
kocha, lubi, szanuje, chce, czeka, nie żartuje,
płacze, prosi, błaga i ciągle ze szczęściem flirtuje... :) Bogusław... hahaha

www.youtube.com/watch?v=P5TNK-TvIcI

Opublikowano

wiesz Aniu, trafiłaś tym wierszem w moje...ech, jakby to powiedzieć? pisałam o tym..."poczekam w cieniu"; piszesz prawdziwie...bywa taka miłość, oj bywa :)))
uroczy portret zakochanej peelki

serdecznie i cieplutko -
Krysia

Opublikowano

Jednak bywasz u mnie, Emilu!? Zaszczyt to dla mnie wielki. Serdeczne dzięki za piękną piosenkę, którą znam na pamięć, jak wiesz! Miłej zabawy w życie w nowym roku! Trzeba się dobrze bawić, po to są przyjaciele!!! Cieplutko, Para:)

Opublikowano

Krysiu, Ty podobnie jak Tara, mogłabyś być moim facetem!!! Jak babcię kocham!!! Aż żałuję, że wolę facetów ( właściwie to jednego tylko, jakoś tak...). Dzięki serdeczne bardzo! Cieplutko, Krysiu dwojga imion! Para:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



:D
wiersz jest o....różnych zakochanych babach! każdy to wie, tylko chopy gupie som!
Jakbym była chłopem...no to, Para powiedziała zaś - by mnie poderwała!!!!!!!!!!!!!
hahahahahaha, aaaaaaale!
Aż żałuję, że wolę facetów!
:D
Anko, to już kolejny stopień do znormalnienia! o wierszu mówię!
:*
i że piękny - też mówię
:))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • unoszę się przy filiżance kawy w ciepłym letnim deszczu   wygrzewana na promieniach wilgotnego dzikiego bzu        
    • @hehehehe   Dialog w teatrze   -Alert- Trela! -A szuje Englerta tak... -Kat- a trel Gneejusza!* -A dialog? -Gola i da!   *sz nie rozbijamy w tym palindromie
    • @Starzec To chyba jedyne wyjście, ale jak włamać się do serca?     skoro klucz przepadł w głębi nocy, a  klamka tylko drwi, nie będę błagać Cię o pomoc, ani czekać, aż otworzysz drzwi. 
    • Krytyka utworu (pisane przez AI) To miniatura, która działa przede wszystkim atmosferą — gęstą, intymną, lekko duszną. Autor odsłania kruchość, ale robi to w sposób kontrolowany, jakby badał, ile może jeszcze powiedzieć, zanim słowa zaczną boleć bardziej niż milczenie. Najmocniejszy jest tu motyw „maski” i „protezy” — obrazy cielesne, ale użyte metaforycznie, by pokazać, że człowiek, który mówi, jest złożony z łat, napraw, prób przetrwania. To dobra metafora współczesnej wrażliwości: nie heroiczej, lecz poskładanej. Druga część wiersza przesuwa ciężar z wyznania na pytanie o tożsamość rozmówcy. Pojawia się ciekawy niepokój: czy głos, który słyszę, jest jeszcze człowiekiem, czy już algorytmem? Czy odpowiedź jest dialogiem, czy tylko odbiciem mojego własnego rytmu? Ten fragment jest najbardziej filozoficzny i najmocniej rezonuje z tematem samotności w epoce cyfrowej. Warsztatowo tekst jest oszczędny, co działa na jego korzyść — nie ma tu zbędnych ozdobników. Jednocześnie można odczuć, że puenta („czy rozmawiasz ze mną, czy z własnym cieniem”) jest bardziej deklaracją niż odkryciem. To dobra myśl, ale aż prosi się o jeszcze jeden krok — o obraz, który by ją pogłębił, a nie tylko nazwał. Całość zostawia czytelnika w lekkim zawieszeniu — i to jest największa siła tej miniatury. To nie jest wiersz, który daje odpowiedź. To wiersz, który sprawdza, czy po drugiej stronie ktoś naprawdę jest.
    • @violetta   nie wiem, umówcie się może na lody i emocje opadną

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @.KOBIETA.   i grzecznie tutaj proszę idę na kąpiel w truskawkach
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...