Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z NIM być nie mogę, chociażby dusze
lgnęły do siebie, poddać się muszę.
Choćby się myśli nasze łączyły
chociażby serca już razem były
nie może nasza miłość rozkwitać,
ani myśl taka w głowie mi świtać
Bo to owoców przynieść nie może
chociaż me serce w ofierze złożę.
Choć rozumiemy się tak w pół słowa,
To jest bez sensu - to mówi głowa.
My w tej epoce się nie spotkamy
lata w oddali przed sobą mamy.
Lecz wierzę szczerze i na to czekam
że spotkam jeszcze tego człowieka.
W następnym życiu, na innym świecie
jak piękne kwiaty w jednym bukiecie
będziemy sami tak blisko siebie
na zawsze razem w każdej potrzebie.
Tyle czekania. lecz wiem,że warto
byłoby zagrać tą życia kartą.
Wtedy powiemy otwarcie sobie
o tych uczuciach ,co w każdej dobie
przez długie lata trwały tu z nami
a teraz mogą błysnąć ogniami.
Że miłość nasza będzie trwać wiecznie
a serca nasze czuć się bezpiecznie.
ze będę Twoja ciałem i duszą
Twe ciepłe słowa łzy me osuszą.
Na żadnym świecie i nigdy więcej
nikt się nie będzie kochał goręcej.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mel666 Nawet drobnym kroczkiem można okrążyć Ziemię, wystarczy zacząć. Ślimacze tempo jest OK :-) Rzadko się decyduję na takie jednoznaczne Och-Ach!   Nie uzgadniamy zdania z Wiedżmą, mamy the same one (?)  Tobie naturalnie :-)
    • @LessLove hahaha...daj mi czas. Zrobię krok naprzód!. Może w ślimaczym tempie, ale zawsze. I dziękuję,  że zawsze mnie wspierasz! Razem z wiedźmą:)
    • @Mel666 No przecież nie powiesz tego, co ja bym powiedział: "Cicho, wiem"    Skoro tak... to wyślij. Wiesz, że autor czasem nie potrafi docenić swojego dzieła... Serdecznie Pozdrawiam :-)     
    • @LessLove nie wiem nawet co powiedzieć.  Dziękuję bardzo, źe wierzysz we mnie i podoba Ci się ten wiersz.     Dla mnie ten jest wiersz jest procesem. Ma kilka etapów przez które czytelnik musi przejść, ale pozostawiam wszystko do interpretacji.   Napisałam go również w angielskiej wersji, ale nie wysłałam do żadnego konkursu.   Jeszcze raz bardzo dziękuję:)      
    • Duży człowiek wklejony w mały świat, nazbyt postawny, jak na standardy, nie mieści się do małych foremek. Upychają go i pochłaniają. Naraz siła grawitacji odciska na nim piętna z czasem powstają z nich brzydkie rany.   Woda, sól, mech, szczur czy jakaś maska - - jeden kilogram przytył albo schudł, lecz to go nie okrawa z wielkości, a w sposób naturalny gruntuje. Jego wnętrze ciągle jest w przepychu dla duszy, co nie znosi ciasnoty.   Wciąż jest taki, jakim go dodano, a gdy się obrusza na marginesie… nie zauważysz… chyba, że pęknie naczynie, które go uwięziło, nim dotknął trawy, nim nauczył się żyć bliżej natury, bliżej siebie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...