Głos sumienia

[Joanna_Janina]

Byłem jej światłem
Nadzieją natchnieniem
Ciągle spoglądała
Z dumą lub współczuciem

Niczego nie chciałem
Wolałem zniknąć
Nie ujrzeć jej więcej

Widocznie wiele marzeń
Kryła przed mym wzrokiem
Ten świat mnie zadziwił
Kraina pełna wiary
Lecz był sprzeczny z moim
Z poglądami tworzonymi przez lata

Dziś przyjaciółką samotność
Ale ona nią być chciała
Odrzuciłem prośbę
Płynącą prosto z serca
Nie wiedziałem że tak zranię
I chociaż teraz
Nie obchodzi mnie jej los
Ona ciągle wierzy
Że będzie inaczej

Podziwiam ją za to
Lecz martwi mnie myśl
Że wybrała złą drogę
Z mojej winy

[Judyt]

jest tu pewna historia zawarta, forma jednak do dopracowania
i trochę do "odchudzenia" utwór, wydaje mi się, na mój gust, J. serdecznie

[Joanna_Janina]

Chyba dobrze ci się wydaje :)
Pozdrawiam
Janina