Natasza.

[Daszkin]

dla Nataszy


płomień świecy
narodziny i śmierć
moja dusza i oczy
gasnę i staję się
minuta po minucie
w oczekiwaniu miłości bezgranicznej,
już niedługo

przez płomień świecy
nie jestem samotny
i chociaż płaczę tęsknotą
jak ona łzami kapiąca
Twój uśmiech
moje szczęście,
już dzisiaj

płomień migocze i drży
czując mój niepokój
jego stawanie się jedwabiste
jest moim zafascynowaniem Tobą
chcę dostać
uśmiech i uśmiech
oraz uśmiech i uśmiech,
już teraz

szum płomienia
który nie daje się streścić
chcę w nim żyć
przy blasku Twoich oczu
kąpać się w ich świetle
jak maleńkie istoty
w płomieniu ja z Tobą,
na zawsze





do Nataszy


tylko Ty kochasz tak jak Ty
jeżeli już nie kochasz
to pocałuj i zabij mnie

dzień
po nim noc
i znowuż dzień
i noc
niepewnością nieuporządkowaną
czy będziesz jak dawniej
a jeżeli nie
czy powiesz dlaczego?

śnieg skrzypi pod butami
oczy mrozem łzawe
biały puch wokół
pustka

gdzieś daleko cień ponury
nie to las tylko zbawczy
i myśli tłuką się po drzewach
w rytmicznym dudnieniu echa

kochasz?




Natasza


wyglądasz jak Teresa
ta ze zwolnienia warunkowego
włosy długie
sylwetka ponętna
czarujący uśmiech
w spłoszonych oczach
iskierki namiętne
piękne dłonie
subtelne i zadbane

kocham tą twarz
kocham te oczy
kocham te piersi
kocham te dłonie
i nogi, włosy, stopy

zakochałem się w Tobie
do swojego dna
zakochałem się

w swoim wyobrażeniu Ciebie
Nataszo

[Fly Elika]

Pięknie to napisałeś Daszkinie,
zachwyt i ciekawość się we mnie wzbiera,
tak tajemniczo słowa Twoje brzmią

wrócę tu poczytać jeszcze
pozdrawiam cieplutko
Och Daszkinie ..