Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Mikołaju święty zaprawdę,
w kapocie podszytej baranem
zaśpiewaj mi rubasznie,
zaśpiewajcie mi choćby i razem!

Przybądź w śniegowych buciorach,
wykrzeszemy parę skier spod obcasów,
rozsypiemy je potem wokół,
jak anielski wielki gwiazdozbiór.

Podziel się świętym spokojem
uwarzonym na miarę
jasnosrebrzystej czupryny
roześmianej wichrami.

Słowa pełne i chrupkie
jak bochen ciepłego chleba
ułożymy na słomianej ściółce
na biało zasłanej płótnem.

Miły, smakoszu rozkoszy
podniebienia świętonocnego,
przełammy się ciszy sucharkiem
w oczekiwaniu niewątpliwego.


***

Wszystkim życzę Wesołych Świąt
i pełnego szczęścia Nowego Roku,
czyli bakaliowych nocy i dni,
jak baba świątecznie drożdżowa ;)

Opublikowano

Magdo, czytałam, widziałam,
tylko czasu mi zabrakło, by pogadać. Będą inne okazje, mam nadzieję :))
Niezły z Ciebie kronikarz, jeden fragment to tak nawet się Bułhakowem zakręcił...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ciężki, noż kurczę, a mówiłam, żeby zdjął buciory ;)
bakalie powinny tu być w makowcu, ale co tam, drożdżowo też pysznie.

Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jedno maleńkie twoje słowo samo sobą zdziwione przyszło do mnie o poranku wśród płatków śniegu nad ulicą jeszcze drzemiącą pod burym pledem z szorstkiej chmurnej wełny   jedno maleńkie wsunięte w dłoń jakby nigdy nic ciepły rogalik na głód całego dnia   i w ułamku chwili rozsłoneczniło się miasto śnieg na dachach bloków odbija figlarne migotanie szczęścia kolejne uśmiechnięte godziny zapachniały błękitem świeżością   nie wiem czy jeszcze mi się kiedyś przydarzy słowo najmilsze   i gdzie je teraz schować żeby nie zmarzło żeby się przypadkiem nie zapomniało żeby oddychało ze mną jutro za tydzień oraz wtedy gdy znów starość zastawi pułapkę   czy moje serce będzie wystarczająco wygodne?   jedno maleńkie twoje słowo mój nieskończenie wdzięczny świat  
    • @KOBIETA Nie ma sprawy, tak się podam. Inne życzenia? ;)
    • @nieznajoma1907   Te "czarne postacie bez twarzy" i zanikająca pamięć - świetnie pokazujesz, jak izolacja niszczy człowieka od środka. Tragiczne losy królowej zgotowane przez tych, którzy powinni kochać i wspierać. Tragiczna niemożność ratunku. Świetny wiersz!   
    • @bazyl_prost Przy tym upraszczaniu języka po kolorach go poznacie-:)Jeżyk jest koloru nieba a jeż pewnie szary jest..,tu i tam poezji trzeba gdy zanosi się ma deszcz(a bazyli tego nie wie? Wszak też bazyliszkiem jest-:)Mam nadzieję że to dziwne poczucie homoru fo jutra mi odpuści…
    • @huzarc   "On nie gra. On istnieje" - to chyba najbardziej przerażające zdanie. My graliśmy, udawaliśmy, tworzyliśmy role. Maszyna po prostu jest. Nie potrzebuje sensu, celu, nie boi się końca. To my staliśmy się zbędni w świecie, który sami zbudowaliśmy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...