Dla Raków

[Ela_Ale]

Chodzi sobie Rak w ogrodzie
znajdzie trawkę, muszek kilka
zje je żywcem, bez skrupułów
ponaśmiewa się z motylka

I do tyłu

Do motylków miętę czuje
trawkę wodą srebrną zrosi
muszkę biedną uratuje
gdy coś chce, grzecznie poprosi

Rak podbiegnie i ucieka
raz przytuli, raz odtrąci
białe czasem czarne bywa
głupie z mądrym mu się mąci

Bacz na Raka, gdy z nim będziesz
bo do snu cię ukołysze
a gdy już spokoju zaznasz
po minucie zmąci ciszę

W dół i w górę, w przód, do tyłu
raz na prawo, raz na lewo
czasem schowa się pod ziemię
potem gotów wzlecieć w niebo

Po omacku lubi chodzić
ale tylko małą chwilkę
kiedy znudzi mu się ciemność
do ogniska zmierza chyłkiem

Spytaj Raka, co jest zacne
a co trzeba zawsze zganić
powie, że dylemat trudny
będzie zwodzić cię i mamić

Trudne z Rakiem bywa życie
sam się musisz zdać na siebie
ale za to jest ciekawie
więc – co lepsze – sama nie wiem.

[Ela_Ale]

Pozdrawiam Współplemieńców. Zgadza się? Kto jest inny?

[zielona dama]

Oj, zdecydowanie się zgadza ;D
Pozdrowienia

[krzysztof marek]

moja młodsza córcia - wypisz wymaluj Twój Rak :)))
zwłaszcza w tej zwrotce:
"Bacz na Raka, gdy z nim będziesz
bo do snu cię ukołysze
a gdy już spokoju zaznasz
po minucie zmąci ciszę"
Zwinny i sympatyczny Twój wiersz!!! Pozdrawiam serdecznie, Elu :)))

[Ela_Ale]

Ja Ciebie, Krzysiu także, a szczególnie Twoją budzikową córeczkę. Zobaczysz, co będzie później, gdy minie parę latek. Zawsze będę po jej stronie! Całuski dla Obojga.