Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdybym Cię spotkał,
gdy nie spotkałem.
W pociągu marzeń,
którego nie było.

Gdybym mógł spojrzeć,
w Twe oczy nieznane.
I wyrzec słowa,
niewypowiedziane.

Gdybym mógł…
Gdybym…
Na cóż gdybanie?
Niech myśl uporczywa
Już nękać przestanie.

Opublikowano

Babo:)
Bardzo dziękuję za pochylenie się nad moim wierszem i za sympatyczny komentarz.
Miło mi, że wiersz Ci się spodobał.
Co do „Twe” – hm… przemyślę, ale raczej zostanie.
Tak jakoś czuję;-)
Pozdrawiam.

Opublikowano

Krzysztofie.
Jak na razie jesteś jedynym facetem, który skomentował ten wiersz. :)
To miłe, że wiersz Ci się spodobał na tyle, że zabrałeś mi zwrotkę. ;-)
Jeśli chodzi o „Twe”:
Co to, jakaś krucjata. ;-) (3 komentarz z rzędu o Twe)
Ale co tam, obiecałem że przemyślę.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bez obaw, to tylko moja wizja literacka.:)
Obsesji też nie mam.:)))
Bardzo dziękuję za przeczytanie, komentarz i stwierdzenie – „Ładne”
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Cóż mogę teraz powiedzieć.
Chyba tylko:
Miła Pani - pogłaskałaś mnie, oj pogłaskałaś. :)
Bardzo dziękuję za to i cieszę się, że wiersz się spodobał.
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Takie porównanie to dla mnie zaszczyt.
A jeśli moje słowa, do serca są brane to już nic więcej mi nie trzeba. ;)
Bardzo dziękuję za wypowiedź i za „Cmook” oczywiście. :)
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



I znów miłe słowa.
Bardzo dziękuję.
Cieszy mnie fakt, że trafiłem w gust.
Chciałoby się powiedzieć - oby tak zawsze, ale jestem realistą.:)
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bez obaw, to tylko moja wizja literacka.:)
Obsesji też nie mam.:)))
Bardzo dziękuję za przeczytanie, komentarz i stwierdzenie – „Ładne”
Pozdrawiam.
Nawet nie przyszło mi do głowy, że mógłbyś mieć obsesję. :-) Pod wpływem silnych emocji na ogół nie pisze się trzeźwych wierszy.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...