Trzy dni jesteś

[Ela_Ale]

Trzy dni lotu bez skrzydeł
godziny lekkości, chwile niemyślenia
w pustce absolutnej lotne poruszanie
…z płynnością nieoporną
ślizgiem wpadam w dowolne przestrzenie
lęk budzi łatwość jakże nierealna
niemożliwością nabrzmiała i wolna
…bo jesteś…
jesteś trzydniowy i znowu mi znikasz
wsysasz się sam w siebie
w chorobę czy wiersze
…już nie lecę… spadam…
w szorstkie , grube morze
woda drapie skórę, oblepia boleśnie
na dnie nie ma ulgi, czerwone gorąco
…nie wiem gdzie jesteś
w twojej chorobie, w napisanych wierszach
za dni kilka polecę, znowu zaistnieję
dla ziemi i powietrza
…bo będziesz…

[krzysztof marek]

"jesteś trzydniowy i znowu mi znikasz
wsysasz się sam w siebie
w chorobę czy wiersze"
tęsknota aż kipi w Twoim wierszu. czytałem kiedyś o uzależnionych kochaniem... hm. niebezpieczne. tym bardziej, że jak sama napisałaś:
"woda drapie skórę, oblepia boleśnie
na dnie nie ma ulgi, czerwone gorąco"
a może samodzielnie, troszkę parafrazując, "za dni kilka polecisz, znowu zaistniejesz dla ziemi i powietrza"..?
pozdrawiam serdecznie :)))
ps: wyrzuciłbym "mi" z cytowanego fragmentu.

[Ela_Ale]

Eeee... nie. Tak bez sensu nie jest. Życie mam zależne nie od tego, ale od czego wyobraźnia i samonakręcanie! To ciekawsze czasem niż rzeczywistość. Dzięki. Elaale

[krzysztof marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jasne że napisałem o Twoim wierszu a nie o życiu prywatnym :)))) he he

[Kikus Dzikus]

soczyste
taki mi się komentarz nasuwa