Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witaj Ryszardzie.
Bardzo dziękuję za przeczytanie i dobre słowo.
Przyznam Ci się tak na ucho ;-), że to tylko fikcja literacka.
Po prostu tak mi nagle przyszło do głowy i napisałem.
Pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję.

Opublikowano

Witaj Duksie (Andrzeju), choć mówiłeś Ryszardowi, że słowa te są fikcją,
to powiem Ci że jednak piszesz prawdę. Łzy kobiece są najczystrzym
kryształem szczerości, dlatego tak ranią nas mężczyzn. Nie raz mówiłem mojej
żonie, że przykro jest patrzeć na jej płacz. Wtedy, jeśli płacze z mojej winy,
mam ochotę sam sobie dać w twarz, zaś jeśli są to łzy wzruszenia to uwierz
mi, że miłość moja jeszcze bardziej się pogłębia.
Łzy kobiece to najwspanialszy eliksir przemiany dla mężczyzny.

Sedecznie Cię pozdrawiam Janek.

Opublikowano

Gdybym tylko płakać umiała to takie wyznanie od razu łzy moje by osuszyło Andrzeju.
Spodobał się. Ale to przecież nic nowego ;-)
Przyjacielski ...

Opublikowano

Dziękuję Jolu.
Nie umiesz płakać? Może to i dobrze:)
Nie mniej jednak mam nadzieję, że powody do płaczu będą Cię omijać wielkim łukiem.
Przyjacielski odebrany i nawzajem przesłany:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...