Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

niewinne pragnę kochać
na chustach polan maluj
otul czułością woni
marzeniem osnuj kołysz
wyśnij obudź i scałuj

zaciszną w Cichem lubość
w bukietach tkliwych dłoni
przywołuj w niepogody
jeśli w popiele żarzy
podmuchem skrę rozogni

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie płacz, Migdałku, nie płacz, szkoda Twoich pięknych ocząt!
Dziękuję Ci bardzo, bardzo, że zaglądasz do mnie.
Zmartwiłam się nieco, po raz pierwszy zdarzyło mi się Ciebie słyszeć
(czytać), tak wnerwioną! Mam nadzieję, że wiesz o czym piszę?
Ale u mnie możesz się i pieklić, czarodziejko i tak zawsze będziesz
czy chcesz, czy nie, skazana na moją sympatię.
Ściskam, dziękuję
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie płacz, Migdałku, nie płacz, szkoda Twoich pięknych ocząt!
Dziękuję Ci bardzo, bardzo, że zaglądasz do mnie.
Zmartwiłam się nieco, po raz pierwszy zdarzyło mi się Ciebie słyszeć
(czytać), tak wnerwioną! Mam nadzieję, że wiesz o czym piszę?
Ale u mnie możesz się i pieklić, czarodziejko i tak zawsze będziesz
czy chcesz, czy nie, skazana na moją sympatię.
Ściskam, dziękuję
- baba

:(((((
i dlatego znikam,
a...szkoda gadać
wpadam do Ciebie, bo tak rzadko jesteś
:*
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie płacz, Migdałku, nie płacz, szkoda Twoich pięknych ocząt!
Dziękuję Ci bardzo, bardzo, że zaglądasz do mnie.
Zmartwiłam się nieco, po raz pierwszy zdarzyło mi się Ciebie słyszeć
(czytać), tak wnerwioną! Mam nadzieję, że wiesz o czym piszę?
Ale u mnie możesz się i pieklić, czarodziejko i tak zawsze będziesz
czy chcesz, czy nie, skazana na moją sympatię.
Ściskam, dziękuję
- baba

:(((((
i dlatego znikam,
a...szkoda gadać
wpadam do Ciebie, bo tak rzadko jesteś
:*
Doceniam, dzięki!
heeej! - baba
Opublikowano

zajrzałam w te "konwaliowe" i od razu poczułam majowy zapach, traw soczystą zieleń i nabrzamiale pąki lilaków ...ech, pięknie i rozczulająco tu u Ciebie Babo :)))), choć można i od innej strony spojrzeć...i dostrzec wieloznaczność, ale "sza"... to tylko moje "zmrużone" oko :)))
podoba się oczywiście jak zawsze

serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Bardzo dziękuję za czytanie i ciepłe słowa o wierszu. Dawno nie pisałam,
nie wklejałam, miło mi. Peelka naprawdę tam była, konwaliowe, przepiękne lasy
w Cichem w maju.
Serdeczności
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Magda, przestań robić igły z widły, no! Przecież to drobiazg, najzwyklejszy "myk" pod słońcem, banalna rzecz - a Ty przeżywasz, jakbyś popełniła czyn jaki! Uspokój się, Kobieto miła! Myślałam, że do dzisiaj Ci już przejdzie! Słuchaj, trzeba podchodzić z dystansem do siebie i życia, z humorem, a nie tam przejmować się strasznie jakimiś głupstewkami. Nie masz większych zmartwień? No to szczęśliwaś jest... ;-)
Buziaki. I nie znikaj, kurdens, bo to dziecinada! Jeszcze raz buziaki. :-*** :-)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Witaj Joasiu. Miło mi słyszeć Twoją opinię o wierszu.
Pewnie jest niejedno Ciche, ale "to"; jest w Brodnickim Parku Krajoznawczym,
województwo pomorsko - kujawskie. Jest tam pięknie, jednak dla równowagi,
żeby nie było za miło, to muszę dodać, że życie utrudniają bardzo komary (niestety).
Serdecznie pozdrawiam
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


No, nareszcie gdzieś wiosna! :) Jak konwaliowo zrobiło się nagle dzięki Tobie...
Pozdrawiam.
Jestem niedzisiejsza, miałam długą przerwę, bardzo miło, że przeczytałeś.
Dziękuję, serdecznie pozdrawiam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensisW takim razie, czekamy na opowieść, a od siebie gratuluję, ponieważ bardzo przyjemnie się czytało. :)
    • kiedy niebo jak ołowiany wór w krwisto tłumi wrota spiętrzonych głów gdy z cienia niemrawy odór rodzi ból barbarzyńsko się wolno wlecze w rów kiedy powietrze nabiera stęchlizny nabrzmiałej skąd umiera chciwość ten parszywy wróg jak pajęcze myśli w złość zaradcze chyli się to w chwałę rozwesela swą twarz o kamienny róg gdy słońce z zaćmienia robi więzienie i kraty nabierają ostatnie tchnienie zapomnienia i na sztormie w swe sidła rozprzestrzenia swe cierpienie żywy diament co mieścił swe padliny ze zranienia krzyże nagle z uskrzydloną ponętnością się zwalniają posyłając wątły cios anioła jak poganie co od czeluści się to drwiną a zmagają i nocami narzekają na los kościoła a w belce oko zaś spleśniałe w bezludnym dźwięku ktoś tu jęczy w mojej twarzy schyłek znów przegrałem mieczem zatykam groźny lęk co dręczy
    • Opłakuj, Córo królewskiego rodu, Hańbę Pana, królestwa upodlenie; Ach gdybyż te łzy, z twojego powodu Mogły ojca twego zmyć przewinienie!   Opłakuj - bo twe łzy są Cnoty łzami Dość się już wyspy nasze nacierpiały; I niech ci te łzy długimi latami W Uśmiechach Ludzi będą się zwracały! -   I Byron: Weep, Daughter of a royal line, A Sire’s disgrace, a realm’s decay; Ah happy, if each tear of thine Could wash a father’s fault away!   Weep – for thy tears are Virtue’s tears Auspicious to these suffering Isles; And be each drop in future years Repaid thee by thy People’s Smiles! –   Tym razem wiersz jest polityczny. Ową płaczącą damą jest Charlotta Augusta, córka Króla Jerzego IV, która będąc gorącą zwolenniczką Wigów rozpłakała się, widząc jak jej ojciec, wtedy jeszcze jako Książe Regent, publicznie poniża Wigów w osobach lordów Greya (tak, Earl Grey) i Grenville'a. Incydent miał miejsce w Carlton House, 22 Lutego 1812 roku. Charlotta miała wtedy lat 16 i wszelkie szanse na zostanie wyczekiwaną królową po swym bardzo nielubianym ojcu, lecz zmarła w połogu w 1821.  Co do wiersza Byron przez dwa lata ukrywał swoje autorstwo, ale w końcu nie wytrzymał i się przyznał do - było nie było - zdrady stanu. Miał szczęście, że sam był lordem. Hm, nabrałem dziwnej o tej porze ochoty na herbatę.   
    • @KOBIETA Progi, nogi, polskie drogi, na rozpędzie.. po krawędzie?    "Gdybyś tylko chciał"..   Bilet do Poznania kup, wybierz jedną z dróg, tu czeka każdy cal, za sennym progiem — tchu
    • @hollow man Cóż, dzięki za komentarz. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...