Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

uwiodłabym nawet
współczesnego giermka
lecz jam nieświadoma
czarów białogłowa

od dawna retro
rycerz na karym koniu
za mgłą tęsknoty
wciąż wypatruję

a nuż powróci rumak
choćby innej maści
mój ci on będzie
tylko mój na wieki

Zbyszko
a jam jego
Danuśka

Opublikowano

Krysiu, Danuśką chcesz być
(znaczy peelka) ????????
wszak źle kończy owa białogłowa!
Jagna konia dosiada
orzechy gniecie!
Jagną, tylko Jagną
co rycerzy łowi
co dalej z nimi robi...
niech się głowi
ten co ciekaw!

buziak!
tak ślicznie lirycznie i krzyżakowo!
:))))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



faajny tereso, ech te marzenia, ale... nie chciałabym być Danuśką, mimo wszystko
cmook
cóż poradzę? serce nie sługa... kiedy nałęczkę zarzuci, nie ma rady :))))
może jednak peelka ...przeżyje "zamieć"? :)))
dziękasik serdeczny za "mimo wszystko"
cmook!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


widzisz Magduś, Jagienka ma inną osobowość, to śwarna dzioucha, a jam kruchutka, zwiewna i bujająca na obłokach ...za jego nałęczką tęsknię :))))
coby tylko nie ożył jakowyś krzyżak, bom umrzeć ze strachu gotowa :))) i co tu mówić o gnieceniu orzechów...sama bez "dziadka" ani rusz :)))
dzięki Taruniu :)))
cmookas!
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


widzisz Waneso, mam inną osobowość, nie umiem tak po prostu "brać", jestem zaprogramowana raczej na "dawać" i "oczekiwać", o ile to możliwe :)))) hehe, taka jedna z tych ...nieco "naiwnych" w oczach świata :))))
dziękuję

serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
    • @Florian Konrad Piękne obrazowanie, zostaje pod skórą. Cudownie pokazana intymność, przmycona w delikatnych sugestiach, a po niej przytulna bliskość z kotem, bo on przecież musi być najważniejszy.
    • @Berenika97  Wiersz jak instrument zachwyca czytelnika mrokiem onirycznej aury. Pozdrawiam serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...