Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Homunculus

Jan Neck
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jan Neck

Jan Neck

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

stworzyłem potwora - myśl okutą w masie
gliny która schnąc zalęgła się piekłem
miast nabrać skorupy twardniejącej z czasem
pękła na kawałki kruszejąc człowiekiem

jeśli miałbym ulepić ludzkość po raz drugi
przez powódź wytopić diabła pierwiastek -
materiał by się strwonił kontur w toni zgubił
lecz zamysł na dnie nigdy nie zagaśnie

ta glina w ziemi niech stężeje złogiem
nim obraz podobieństwo oblicza wygryzie
bo człowieka dopóty pokochać nie mogę
dopóki ludzkość pragnę nienawidzić

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano
bo człowieka dopóty pokochać nie mogę
dopóki ludzkość pragnę nienawidzić

świetne! właśnie tak!

odwrotność w tym samym kierunku:

kocham ludzkość z daleka,
lecz z bliska nienawidzę
Kowalskiego

serdecznie pozdrawiam Janie -
Krystyna

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gerber
      co Nietzsche wiedział o niczym

      Przez Gerber · Opublikowano

      @Sekrett Tak, dokładnie, Hitler tego filozofa sobie interpretował na swój sposób, tak samo jak Darwina, to trochę jak ktoś by chciał budować mosty znając tylko tabliczkę mnożenia. O ile do budowy mostów takich się nie dopuszcza, to do rządzenia i owszem, jakie są skutki...
    • wiedźma
      przenikanie

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Migrena  bardzo imntymy wiersz , piękne, namacalne wręcz wyznanie. Niezwykła wrażliwość- kochać całym sobą. Pozdrawiam serdecznie.
    • Berenika97
      Uczta

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za Baudelaire'a i za tercet , który pięknie  domknął  wiersz. :)    Sedecznie pozdrawiam. :)  @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!    "I tyle" -  i aż tyle!  Ten eliksir smakuje różnie, ale racja - mało kto wychodzi z życia bez chociażby łyku. :)    Serdecznie pozdrawiam. :) @Migrena Bardzo dziękuję!    "Oberwałem" - to najlepniejsza recenzja, jaką mogłam dostać. Oparzenia fin-de-siècle'u goją się długo, ostrzegam. No i najlepsze zaklęcia działają na tych, którzy się nie uchylają. :)    Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Migrena
      przenikanie

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   Nika.   Ty zawsze masz dla mnie ciepłe słowa co duszę mi ogrzewają.       dziękuję Ci za te słowa - jakby ktoś delikatnie poprawiał świat za Twoje czytanie które nie ocenia tylko zostaje i za to że jesteś tam  gdzie moje wiersze uczą się oddychać     cieplutkie pozdrowienia Nika:)        
    • APM
      Szczęście

      Przez APM · Opublikowano

      Szczęście   Naukowe rozmowy, siwe głowy, ulatujące motyle i tyle.   Życie na włosku albo żale zapomniane. Między tobą a mną wybieranie, jakieś smutki niechciane przytulam do ust. Prawie umieram, w słowa ubieram.   Rzęsami zamiatam w zakątkach świata. Jeszcze światło płonie jak chorągiewka na wietrze, klaszczą dziecka dłonie. Nad ranem dogania, wieczorem dopada, zawisa i tkwi. Szczęście mi się śni po kres moich dni.   W wąwozie marzeń szum, życzeń i zażaleń tłum jak klej gęstnieje na skroni. Kto mnie goni, łzę uroni? Święci patroni bez zbroi i broni skaczą listków zielenią. Czy los mój odmienią, duszę rozpromienią wiosną i jesienią?   W kozi róg zagoniona, nieszczęście szczęściem pokonam, dokonam, aż skonam. Am En²

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...