urośnie na truchle

[Piotr_Strzałecki]

łagodnie wiatrem dotknięty
zapach życia niosącym
łagodny
znalazłem ziarno z południa
życia nasienie
połknąłem
ziarno pęczniało w przełyku
utknęło w pół drogi
do nieba

nie oddam bo nie chcę
połknąć nie mogę
umrę

miłość urośnie na truchle
zakwitnie
owoc da stukrotny

stukrotny plon zbierze

[M._Krzywak]

Brak wpisów, to niech mój będzie pierwszy - w sumie nieźle, a już nie mam czasu napisać, dlaczego :(
Pozdrawiam.

[Piotr_Strzałecki]

Dziękuję za odwiedziny:)
No trudno, następnym razem ;) Czekam . ;)

[Przekrojona]

Wiersz mnie zachwycił stroną merytoryczną. Popłynęłam z każdym wersem i chyba o to chodzi w tej formalnej, na której się absolutnie nie znam ;)

[Piotr_Strzałecki]

Starałem się faktycznie napisać to bardzo lekko. Miałem wrażenie, że nie do końca mi wyszło, ale skoro mówisz, że popłynęłaś, to chyba jednak się udało :)
Podmiot opowiada o miłości, może nie do końca jeszcze udanej, ale bardzo lirycznej. Życia nasienie...

[teresa943]

"dopóki ziarno nie obumrze, żyje w kłosie; jeżeli obumrze, przyniesie plon..." - tak mi sie skojarzyło
dobry wiersz Piotrze

pozdrawiam :)
Krystyna

[Piotr_Strzałecki]

Dziękuję za odwiedziny:)

To może choć trochę krytyki? Proszę :D