Zaprzeczyć się nie da

[hewka]

Przeniosłam z twojego świata trzy smutne topole.
Znad strumyka brzozę w powijakach. Niech mnie łudzi
nadzieją namacalna pamięć. Drętwy spokój głogu.
Drogę bez wyjścia co juz nie kaleczy. Kolebie ostrożnie
wyrwy w życiorysie. Mozaikę łąki która ma cmentarz za podszycie.
Niewyczerpany śmiech dzieci, innych, bez numeru.
Dumkę co się przez wieś snuje, rozgrzeszając kruki.

Jak mam ci zaprzeczyć, że to wszystko nie takie...
Małe, spłaszczone odległością w czasie. Którego nie zbliżysz.


Widzisz ogrom łanów, lasy pełne cieni. Dom
którego nie ma. Cerkiew z wieżą rozmodloną
wschodem po kres nieba.

Zgubiłaś imiona z szarych fotografii.
Matka, moja babcia ma kręcone włosy.
Broszka i dziadka niedzielny melonik. Jabłko.
Ciepło czujesz, dłoni.

Ich grobów już nie ma. I nikt mnie znać nie chce.
Pień po starym dębie został. Stamtąd ta garść. Ziemi.
Tłustej, porowatej światłem. Dał ją tak po prostu.

A ty nadal składasz. Obrazy na kanwie domysłów.

[janusz_pyzinski]

dawno nie czytałem czegoś tak pięknego,przynajmniej na orgu

[Franka Zet]

Hewko, ogromnie mi się widzi Twoje pisanie (czytałam w profilu), a w tym wierszu najbardziej

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam

[f.isia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie przepadam za "takim" pisaniem, podchodziłam kilka razy, aż udało mi się pokonać wszystkie "fi.." ;) i poddać nastrojowi wiersza :)

ps. popraw "już" i "po prostu"

[hewka]

dzieki za komentarze no i... poczytanie

serdeczne sle:)

[Ruffle_puffle]

W poincie brakowało mi jakiegoś oryginalnego rymu, który dobitnie dopełniłby treść i formę. Niemniej jednak - ciekawie tu. Temat banalny, aliści wykonanie całkiem przyjemne.

Pozdrawiam.

[hewka]

temat, to zycie

no i..*wiersz nie musi być doskonały
zupełnie jak człowiek* :)

pozdrawiam i dzieki za komentarz

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podoba się. Bardzo :)
Pozdrawiam.