-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 20 121
zawsze gdy żegna kogoś bliskiego
to stojąc zadumany nad jego grobem
próbuje odgonić przerażające myśli
które niestety są wizją przyszłości
przyszłości której jest świadom bo
wie że ona musi kiedyś nastąpić
tylko nie wie którego dnia czy nocy
zresztą nieważne i tak będzie przykro
bo będzie musiał spojrzeć jej w twarz
twarz która będzie niestety ostatnią
na której zatrzyma swój blady wzrok
a potem opuści ten cudowny świat
Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 91 odpowiedzi
- 1 646 wyświetleń
-
- 55 odpowiedzi
- 1 170 wyświetleń
-
- 37 odpowiedzi
- 661 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 1 066 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 816 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez wiedźma · Opublikowano
@Kasjopeja. To wiersz o uzależnieniu od miłości, a nie o samej nieumiejętności kochania. Odczytuje to tak: kawa jest metaforą relacji, która pali. Pl mówi "nie lubię", ale cały czas trzyma kubek w ręce. Zakochuje się szybciej niż zdąży pomyśleć , czyli impulsywnie. Próbuje " to " osłodzić, za mało- nie dobre, za dużo - nie smakuje. Na początku parzy jedynie z zewnątrz, więc wydaje mu się że da radę. Z czasem jednak gorycz zostaje w środku. Zostają fusy w każdym łyku. I mimo, że zna ten scenariusz na pamięć to znowu pali sobie język. Dla mnie puenta "chyba nigdy nie nauczę się jej pić" uzmysławia, że problem tkwi w tym, że nie potrafi odstawić kubka. Podoba mi się bardzo ! Pozdrawiam. -
Przez Charismafilos · Opublikowano
ud ręce w udręce dotykają o wiek powiek się pytają uczy szyję przeszywają na nos donos rozgrywają a oczy? oczy wiście! nie mrugają -
-
Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano
W jakie ramy można zamknąć nieuchwytne? To co każdy w sobie nosi, sercem czuje. Definicji są miliony archaiczne i współczesne "tak jak każdy ją rozumie". Takie słowa ktoś powiedział względem prawa wywołując konsternację i ambaras, lecz w poezji, która chodzi zakochana, różne smaki, różnym ludziom daje czara. Z której napój, co dla jednych jest ambrozją, zaś dla innych, ot zwyczajna rymowanka, albo też poszatkowaną wersem prozą, jak kapusta przed wrzuceniem jej do garnka. Smak napoju uszlachetnić zawsze można, głębszym sensem; często jawnym lub ukrytym: przerzutniami, paralelą i ironią. Gdy przeczytasz, nie odejdziesz nigdy – z niczym. Czytelnicy posiadają swą wrażliwość; Wykształcenie, bystry umysł – o czym nie wiesz. Spraw, gdy piszesz, by każdemu było miło. W twoich wersach zawsze znalazł coś dla siebie! -
-
-
Najczęściej komentowane
-
(1).thumb.jpg.494be86e745831d8e1510bf41b521b57.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się