Tajemnica

[Magdalena_Pianistka]

Piję wino.
Sączę każdy łyk upajając się smakiem
Czuję tą wytrawność , a zarazem strach
Po ostatnim łyku już nic nie ukryję.

I o to stoję przed tobą
Całkiem skołowana
I nie wiem do czego zmierzam ?
I nie wiem co zdradza twój szept.

Czy to niepokój podpowiada ci te piękne słowa ?
A może czerwony płyn buzuje już w twojej krwi
Przecież wypiliśmy już trzy lampki wina.
Twój nienaganny uśmiech powoli się rozmazuje.

Czuję jak głowa ugina się pod ciężarem życia
Tak nagle wiruje świat wokół mnie
Czwarta lampka wina ? To chyba za dużo
A niech to ! Zdradzam swe myśli.

Powoli zaczynam widzieć na jawie
Czuję dreszcze na całym ciele
Czy to stan upojenia spowodowany tobą ?
Nie , to chyba tylko za dużo wytrawnej krwi.

I walczę ze sobą i staram się ukryć
Ale jest już za późno
Nawet ślepiec mnie widzi , a głuchy mnie słyszy
Nic nie ukryję
I tyle zostało po mojej słodkiej tajemnicy...

[Bezimienny z Nikąd]

In vino veritas...
Trzeba tu wspomnieć.
Ładnie napisane, pozdrawiam.

[OlaMaja]

Ciekawy wiersz. Szczególnie podoba mi się porównanie wina z krwią i ostatnie wersy. Pozdrawiam