Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

gdybym zdążył dokończyć scenariusz o błędach
gdybym nadążył zatrzymać chwilę barw w sztuce

reżyserem tego musiałby być skazany karą śmierci
żeby miał co tuszować przez resztę dnia powodując
brak dystansu do czegokolwiek
maksymalnie przybliża do piękna kontrowersji
wywołuje śluby rozwody narodziny zgony
w ciemni brak cierpliwości na zniesienie celu po trupach

błądzi moje i cudze ja - zmęczone - siada plecami do siebie
jestem zakładnikiem błędu
skazany karą śmierci - odgórnie drodzy państwo - wy również

gdybyście zdążyli posprzątać po sobie papiery po błędach

reżyserem tego nie musiałby być skazany karą śmierci
przez resztę dnia cieszyłby się wolnością budując
dystans między pięknem a kontrowersją
wywołuje światło z ciemni - przebłysk

moje i cudze ja - znalezione - siada naprzeciw siebie
wyrównuje rachunki sumienia
dopóty dopóki żyje - odgórnie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Witaj Tomaszu - Po pierwszym czytaniu miałem kulawe wrażenie .
Lecz po drugim cichym wolnym przeczytaniu byłem zły na siebie
Bo wiersz jest smakowitym pod każdym względem.
Tylko trzeba umieć się wczuć w rolę autora by zrozumieć
na czym ten ' Błąd ' polega i do czego może doprowadzić .
Napisałeś że - błądzi moje i cudze ja oraz że my również
jesteśmy skazani tym o czy mówi wiersz.
I to jest największą i oczywistą prawda Tomaszu .
Chyba trochę się zagalopowałem - no ale wiersz
taką wywołał a nie inna refleksję i dlatego .
Jeszcze raz gratuluje - kawał dobrej poezji .
Kłania się i pozd. Waldemar

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...