Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pierwszy z wielu
biały płatek
chyba zgubił się gagatek
zawirował, zanurkował
z wiatrem chwilę potańcował
nowy swój obejrzał światek

prawie już się ustatkował
już tak nisko
już tak blisko
tylko jeszcze srebrnym skokiem
w wiatru wczepił się zębisko
roziskrzony pędem, lotem…
zanim lekko spadł na trawę
zasrebrzony, zamrożony
pora kończyć tą zabawę

rozsiadł się na ziemi wreszcie
iskrząc w niebo: gdzieście? gdzieście?
bracia! siostry! mroźcie, śnieżcie!
w biały puch ten świat ubierzcie!

już się widział panem zaspy
już koronę srebrną wdziewał
i z radości, w swej mroźności
flagą bieli już powiewał
już mrożąco, czarująco
zimną piosnkę zimie śpiewał

kiedy nagle
dziwnie słaby
już nie iskrzy się tak lśniąco
jakiś mały i ospały
dziwnie płynny
nie tak stały
westchnął tylko
‘za gorąco’
i rozpłynął się
kapiąco

a w powietrzu nowy płatek
hycnął z nieba
w zimny światek
zawirował, zanurkował
z wiatrem chwilę potańcował
śnieżny kwiatek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj :)

z przyjemnością zajrzałam pod wiersz, bo wiedziałam już, że znajdę coś lekkiego i przyjemnego w odbiorze :)

bajka wierszem o płatku śniegu :)) moje dziecko, znając jego empatię, zapewne żałowałoby biednego płatka, bo w tym wierszu można się z nim zaprzyjaźnić. prezentujesz lekkość i magiczność fabuły. Pogratulować. z dużym wdziękiem :)

pozdrawiam
/b
Opublikowano

Dziękuję ślicznie z odwiedziny. Biję się z myślami co do lekkiego 'przycięcia' wierszyka i jestem wdzięczny za sugestie w tym względzie:)
pozdrawiam serdecznie
Pacyf

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • dziękuję za dłonie co ocierały łzy nosiły ciało gdy naszła bezsilność   przepraszam za każdą łze co dłonie raniła pozbawiając tlenu   w modlitwie do Ciebie nie do wymysłu ludzkości błagam o bycie wieczne   być może dam radę się budzić gdy zaśniesz na ileś ale nie chcę   dłonie co więcej przeszły  niż te przybite do krzyża chcę dziś ukochać wdzięcznością   by te paznokcie mogły odpocząć na chwilę odsapnąć poczuły się ważne gdyż takie przecież są   by wiedziały że dostrzegm pracę i trud widzę ślady na liniach papilarnych i czuję każdy puls   pragnę się zsynchronizować aby przejąć to wszystko by odpoczęły i wiedziały że jestem   Klaudia Gasztold
    • @FaLcorN Radyjko weźcie :)muzyka ważna w związku:)  
    • Z

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Na tę formułę chętnie się zgadzam :-) bo to zachęca do odbywania własnej drogi poszukiwania.  Po to jesteśmy bytami oddzielnymi, bo oddzielonymi, żeby aktami własnej woli łączyć swoją świadomość z PRAWDĄ. Dziękuję Ci za tę wypowiedź, która poza zawartością merytoryczną oznacza, że podejmujemy taki sam wysiłek w tym ważnym temacie.   Ateizm nie jest złem ale zajęciem pozycji neo-racjonalnej. Jeżeli jednak nie jest początkiem dla refleksji, a tylko deklaracją anarchistyczną, jest negacjonizmem, który niczego nie urodzi. Socjalizm czerpie swoją wrogość wobec religii właśnie z anarchizmu-negacjonizmu... Serdecznie Cię Pozdrawiam :-)
    • Wybiegłeś z mojego życia jak po spóźniony autobus. Czasem wpadasz na chwilę, zabierasz rzeczy, których zapomniałeś. Moja półka robi się coraz bardziej pusta. Kurz osiada równomiernie.
    • To zapałka - tak, łap azot.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...