beta_b

W sumie to nie ma znaczenia i zgadzam się z Bożenką. Uwaga mi poszła w melodię języka. Pozdrawiam ciepło Bb

Równy, dobry tekst. Tylko cytowany wers wytrąca mnie z czytania (mimo zachowanych 7 sylab) ale nie mam pomysłu na zmianę. Pozdrawiam Bb

Mi też się bardzo podoba :D

Miły kocie, założenie było inne ;) Kod znaków ... dziś oddala. Nie prąd, nie fala - jako przeciwieństwo promienia i kręgu. Bo prąd i fala ma konkretny kierunek a promień i krąg - wokól ;D "Zapisałam w pamięci kod znaków który prowadzi do lądu ale dziś (to promień nie prąd zatacza kręgi nie fala) oddala (od brzegu) To autor miał na myśli. Na nic jednak tłumaczenie skoro wyszło bokiem. :) Dziękuję za koment, również Marlett i p. Waldemarowi. :) Bb

Bożenko, "zbiór koszy owoców" - w znaczeniu efektów, zapasów - czy relacja się opłaca. Pragmatyczne dość podejście. A z tym bogaczem - to głębsza myśl się chowa. Może za głęboko ;D A co do weny, to wolalabym jej nie mieć i żyć spokojnie :D. Dziękuję za czas i komentarz. Poprawki po przemyśleniu wprowadzę. Pozdrawiam ciepło Bb

Jacku, Bożenko - dziękuję za czytanie. Mniej piszę strumieniowo, wolę proste rymowanki, ale tekst się wylał bez asekuracji. Kiedyś mówiłam, że moje myśli układają się w pepitkę - taki przykład na to. ;D Ciepło pozdrawiam bb

czuję każdy podmuch wiatru na tafli pręży się zmarszczka mojej nieśmiałości twojej niewiedzy przypadku zapisałam w pamięci kod znaków który prowadzi do lądu ale dziś to promień nie prąd zatacza kręgi nie fala oddala i wraca cisza gdy wypatruję znaku na niebie od ciebie kropli która zmąci dotknij mocno dopłyniemy do brzegu

Dzięki Marlett za czas i komentarz. Pierwsza wersja poszła z palca. Czasami melodia się ułoży w głowie, zanim spłyną słowa. A one już tylko wpadają w foremki. Ciepło pozdrawiam Bb

inna wersja, dla warsztatu. ale i tak nie wiem czy lepsza Wiosna na starcie i przestrzeń na życie Ja, świat, a Ty w nim - moje odkrycie. Kwitła intymność jak kwiat orchidei, rozlałeś się we mnie - żeśmy się mieli pełnymi garściami. Kupić nie można. Lato pobożne ze słońca spokojem: ten czas na rozmowy i bycie we dwoje. Wiatr włosy odgania i zmarszczki prostuje: - Tak dobrze mi z Tobą, wspaniale się czuję - drżałam w swej ciszy, nie całkiem samotna. A potem znów przyszła jesień markotna i myśli zliczanie… czy starczy sił na nie? Czy bilans wysiłku jest równy radości a siła młodości rozejdzie się w kości? Z oddali czas chłodu nam się przyglądał. Zmieniła się aura, mrok na nas spogląda i cieniem zajmuje, ściska, otacza, bo zima dopada tak samo bogacza… Brakuje płomyka co serce rozgrzeje. Kurczą się słowa. Znikasz jak dnieje.

przybite strzałą do pnia mózgowego ni w dzień ni w noc nie odstępuje lubi delikatne menu kiedyś deszcz się uniesie do nieba wiry wodne wyrzucą dno na powierzchnię a piasek powróci w głębię wulkanu okłamuj mnie kłamco Strzała przebija serce - czyli uczucia. Tu w grę wchodzi głowa i precyzyjne, mroczne psyche. Peelka liczy że się odwróci, ale jest tylko ofiarą. Bo nią targają uczucia. To walka: jasne i ciemne, kat i ofiara. Wszystko się zgadza.

Mieliśmy na starcie ogromny potencjał: kobieta z przeszłością, mężczyzna po przejściach. Wybuchła intymność jak kwiat orchidei, rozlałeś się we mnie jak byśmy mieli znów wiosnę życia. Nadeszło lato ze słońca spokojem: ten czas na rozmowy i bycie we dwoje. Wiatr włosy pogania i zmarszczki prostuje: - Tak dobrze mój miły z Tobą się czuję - szeptałam w ciszy. A potem znów przyszło jesienne zliczanie i myśli co Potem… czy starczy sił na nie? Czy bilans wysiłku jest równy rozkoszy a koszty miłości zapewnią zbiór koszy owoców na zimę? Schłodziła się aura, mrok cieniem otacza bo zima dopada tak samo bogacza… Brakuje iskierki co serce ogrzeje. Kurczą się słowa. Znikasz z promieniem, jak dzień co się skraca.

Masz rację. Wniosek dla mnie na przyszłość: prócz liczenia - słuchać dźwięków. Bb

Zgrabne. :) Podoba mi się, z czy bez wazeliny. Nic do admina nie mam prócz tego że nie odpowiada. ;) Trochę tekst można podopieszczać, żeby liczbę sylab wyrównać, przynajmniej w kolejnych zwrotkach, np Aż prosi się jeszcze sylaba, żeby zatrzymać ośmiozgłoskowca, jakieś kropki itp. Ale już nie marudzę. Pozdrawiam Bb

Zgadza się, bo to symboliczny - choć nazwany termin. Raczej świadomość nieuchronności, niż konkretne wydarzenie. Nie mówię przecież - który wtorek. (Nie wiem czy jasno doprecyzowałam punkt na horyzoncie ;D) Co do odpowiedzi, że "w ten wtorek" - tu odnoszę się już konkretnie. Za dużo mam jeszcze atrakcji (np. lato ;), żeby myśleć o końcu ;D Dzięki za komentarz, Bb

To i ja dołożę moje trzy grosze w sprawie wiedzy... bo wtedy pojawia się wiara. Czasami nie można zrozumieć bo rozum nie sięga a wiara przenosi wiedza to prosta zamknięta w obliczu niemocy zawodzi nauka szaleje natura boże co robić? Pozdrawiam Bb

W ten wtorek nie będę umierać. Zmieniłam zdanie nic się nie stanie jak Kostka poczeka. Tyle lat czekałam niech teraz ona w poczekalni skulona obgryza paznokcie. Trochę światu dałam że w biedzie przyszła z darem od ludzi i ludzkim sercem. Nie jestem sama. Prócz jej towarzystwa mam jeszcze życie.

Cóż. Ja właśnie takie lubię i cenię. Proste rymowanki spełniają funkcję bardziej użytkową niż wydumaną orgię intelektualną. Ale po co mi myślenie w przyjnościach - skoro i na codzień głowa dymi? Pozdrawiam Bb

Próbowałam wpisać słowa żeby rym i rytm zachować... :D Takie rymowanki uwielbiam, wnoszą śmiech w codzienność.

Dziękuję Deonix_ za czytanie i komentarz. Tu go wrzuciłam bo tak zazwyczaj robię. Nie mam za bardzo kontroli nad swoim tekstem i oceną, czy jest gotowy i wart. Weryfikuje to czas i pamięć: czy myśl zostaje w głowie. Reszta to papierki.

"Chciałbyś dziś znać przyszłość ale musisz poczekać..." W związku z dawką czasu wolnego nachodzą mnie rozważania egzystencjalne ;). Głowa musi być zajęta. Dziękuję.

Dziękuję Panowie za uwagę i komentarze. Nie wiem czy te kilka wersów to wiersz. Dla mnie to pytanie i szukanie doświadczeń u innych. Pragnienie oznacza: chcę. Co jak przestaniemy chcieć: być, wiedzieć, mieć. Życie się zwija? Jak się z tym pogodzić? Jak zmniejszać dawki tlenu? Właśnie patrząc wokół?

A kiedy się wypali we mnie iskra pożądania jak zapałka zetlona co ogarnia mrok. Gdy przestanę pragnąć. Co się wtedy stanie?

Z wesołym Panem z miasteczka Dębno rozmowę w sieci wiodłam niejedną. I piórka stroszył, chciał zauroczyć, tyle że był - osobą zajętą.

"Po co kłótnie i niesnaski lepiej bimber chlać podlaski" - lepiej rytm trzyma. A żem z Podlasia - to potwierdzam.

Życie to nie cel, bywa biegnie obok. Po co gonić je? lepiej wspólną drogą iść i je przeżywać a nie grać z nim w bierki. Warto je szanować - może to sens wszelki.