lena2_

Kołyszę pytania do snu, niech zasną troski serdeczne, a czas je zapewni, że nic na świecie tym, nie trwa wiecznie. I cicho zanucę im pieśń, niech miękko utulą głowę, wierząc, że często odpowiedź, jest prawdą, tylko w połowie.

Mocny, poruszający wiersz:)

Super!! serdecznosci:):)

Świetny wiersz o zmaganiu się z życiem i poezji jako antidotum:):)

choć krążą nad nami słowa uśmiechy od ucha do ucha tak często brakuje drugiego by tylko zwyczajnie wysłuchał

O, pięknie o Warmii, zwłaszcza pierwsza zwrotka mnie ujęła:):)miłego dnia:)

@Berenika97 cieszę się:):) serdecznosci:) @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Talarku:) @Alicja_Wysocka Oj Alicjo, od Ciebie usłyszeć takie słowa to miód na moje serce:):)miłego dnia:) @Jacek_Suchowicz Dziękuję Jacku za Twoje rymowane komentarze:))

Prowadź mnie, prowadź łagodnie, jak dziecko które kaprysi. Czasem stanowczo i prosto gdy znowu wymykam Ci się. Pilnuj najbardziej gdy jasno i lekko na mojej drodze. Bo kiedy ciemność ogarnia, sama do Ciebie przychodzę.

Jeszcze będzie pięknie jeszcze słońce rozkwitnie nasycimy się latem a niebo aksamitem

Dzięki tej wrażliwości piszesz takie piękne wiersze:):)serdecznosci:)

"nauczyłam się czytać ciszę bardziej niż wersy"...świetna fraza:) bardzo dobry wiersz:)

wydobądź ze mnie drobiny światła i delikatnie złóż na powiekach może rozpoznam drogę do serca bo przecież każde na kogoś czeka wysłucham wszystkie słowa wyparte stworzę im przestrzeń do przytulenia niech się zagoi pierwotna rana by w jasne blizny sny pozamieniać

Sen był piękny, stąd rozczarowanie rzeczywistością:) fajny tytuł:):)

Ładna liryka:):) serdecznosci:)

tyle drzwi już zamkniętych jeszcze czasem nie dowierzam stukam i nadsłuchuję ale wracam uboższa o pewność

mówią że czasy się zmieniły rody królewskie są w zaniku tymczasem rośnie coraz więcej księżniczek oraz królewiczów

@Alicja_Wysocka Cieszę się:) pozdrawiam:) @viola arvensis Violu niezmiernie dziękuję za tak życzliwe słowa:) @Jacek_Suchowicz Ha ha fajny Twój komentarz:):)

Wspaniale napisane, bardzo lirycznie:)

lipiec ma w sobie słodycz miodu który dojrzewa w kwietnych łąkach w uśmiechu słońca szczerozłotym gdy się po sadach cicho błąka aby zapewnić każdą jabłoń że to najlepszy czas wzrastania gdy w rozmarzeniu senno - letnim nie trzeba jasnych chwil poganiać

wiem jak bywa trudno pokonać opór świata im mocniej rozłożysz skrzydła tym wyżej nauczysz się latać

Wspaniały wzruszający wiersz:):)

łapałam się w życiu wielu słów własnych i cudzych długa lista odkąd złapałam się za głowę zaczynam wreszcie łapać dystans

Niezwykle liryczny wiersz:):)pozdrawiam:)

Podzielam zdanie Dagny, że masz dar pisania w pięknej, dopracowanej formie:):)

losu przekupić nie sposób ani kolejnych dni dodać ale móc westchnąć na mecie to była piękna przygoda