Dariusz Sokołowski

Witaj, Michale! Wobec "raczej nie przekażę nikomu sufitu" nie widzę (wspomnianego przez Adama) "godzenia się". Początek pojmuję raczej w ramach lirycznego natręctwa, podobnie jak uganianie się za ptaszkami. Postuluję pejoratywne "gapienie się" zamienić na "patrzenie" - nie straci nic ze swojego współczesnego uroku, podobnie jak negocjowalna odległośc od okna;) Piękne jest to przejście "kolejni lokatorzy musieli sobie przekazywać/tę plamę" Niesamowite! Jak ten Twój antropologiczny "artefakt" (odcisk) i poszukiwanie go wśród desygnatów (ognia, ułamków, samochodów, ziemi) ziszcza się w procesie uczenia... Tu tkwi poetycka siła! Nie w "artefaktyzacji", ale "deartefaktyzacji" - poznawaniu po desygnacie jego idei/pojęcia. Piękny wiersz!

Piosenka!

My się chyba już znamy, Jacku! I wiemy, co za nami! A jeśli nie dana nam ta wiedza, to przynajmniej potrafimy sobie trochę wyobrazić. Wygląda mi to bardziej na próby ujęcia/uchwycenia Marylki, niż "sugerowaną" systematyzację. Bliżej temu do poszukiwania desygnatu niż piania nad symbolem. O to poszukiwanie idzie!

Podoba mi się fraza "byś mogła być wybraną"; pod kątem "niepowtarzalności" brzmi jak apoteoza "odrzucenia/wykluczenia". Szerokość Marylki zdradza podmiot w fazie poszukiwań;) Pozdrawiam Jacku

Pan się zastanowi; co z interpunkcją?

Suplikacje subkulturowej superbohaterki;)

Ok

Nudny.

Nie daję rady. Pozdrawiam.

Oniryzm albo trauma, insomnia albo astenia - aż po zmęczenia z błądzenia, błądzenie ze zmęczenia. Fantastyczna wersyfikacja. Sporo tu - jej.

Szczerze mówiąc nadając taki a nie inny tytuł nie podejrzewałem że wywoła on jakieś kontrowersje, ostatecznie to parafraza wersji oryginalnej gdzie występował Król, a jak nas uczono Jezus był Królem a Królowie byli z mocy boskiej nadani, więc nie wiem na czym polega wychodzenie przed szereg z samym tytułem. Dziękuję za śladomość. Pozdrawiam R. Nie widzę kontrowersji. To prosty, egzystencjalny tekst w potocznym języku, z "filozoficznymi" kontrastami. Czuję dystans względem doktryniarstwa, stąd daleko do profanacji. Tytul jest "nieostrożny" przez pogrubioną myśl. Wiadomo - myśli się dużo - nie wszystkie głupoty trzeba wypowiadać. (W domu wisielca nie mówi się o sznurze).

Przypomniał mi Caliariego "Ucztę w domu Leviego". Ładny, prosty wierszyk z nieostrożnym tytułem. Pozdrawiam.

Brak realizacji, brak poczucia celu, spełnienia... wobec przestrzeni możliwości. Brak komplementarności w ludzkiej naturze! Pięknie wyszedł ten zew w poincie. Abstrakty tłuszczowo-pustynne na początku dziwnie stroją, ale rozumiem - wzajemny antagonizm. Pozdrawiam.

- to taki znak interpuncyjny, tu działa w formie elipsy, ale... (da się przełknąć);)

- trawestacja, parodia, parafraza, pastisz epigramatyczny - inaczej "wielka chała", udana czy nie - bawi!

Mi się wydaje, czy pan świadomie myli kulturę z ogładą literacką?

Ładny, prosty wiersz.

ok

"Porwę się na śmierć z tobą" - ciekawa fraza.

Dużo tego i owego. Proponowałbym skupić się na jednym. Najciekawiej wygląda czwarta część.

Niby o niczym, a jednak nie! Ładnie zważony.

O włos/o włosie, podoba mi się.

Ciekawie.

Gratuluję.

Zbyt mało zabawny, zbyt mało smutny. O ile potrafię zrozumieć Ericha Fromma zestawionego z Bogiem; o tyle ciężko patrzeć na Ericha zmieszanego z Juliusem, bogów pomienianych z Bogami. Przypomniał mi pan Duchampa; do którego żywię jeszcze bardziej zmieszane uczucie;) Pozdrawiam.