Alicja_Wysocka

@Berenika97 To wiersz poza rymem, ale nie poza odwagą Jest jak powolne zdejmowanie zasłon z języka aż słowo zostaje nagie i przestaje się bronić. Najpiękniejsze jest to, że puenta nie chce być złapana. Ona się wydarza między ciszą a dotykiem, tam, gdzie rym już tylko przeszkadza. To wiersz, który nie prosi o zgodę. On ją otrzymuje.

@infelia Też nie wiem co się stało, nie daję rady czytać wszystkiego, Masz sprawne i lekkie pióro, wywołujesz uśmiech, przemyśl sprawę, bo i Tobie i nam będzie smutno.

@Mr stainerOoo, zaraz będą kwitły kwiaty.

@tie-break Wchodzi się tam boso, żeby nie spłoszyć ciszy, żeby niczego nie zdeptać: ani zaufania, ani łez, ani cudzego serca, które właśnie odpoczywa. nie pyta gdzie, tylko z kim i dlatego jest prawdziwy. Wzruszający, delikatny i zakochany jak Ty sama :)

@Rafael Marius, dziękuję :)

@Nata_KrukWitaj Nato, dziękuję że zajrzałaś, jutro zajrzę do Ciebie, bo nawet nie wiem ci się tam urodziło, dzisiaj już zasypiam, dobranoc :)

@lena2_ I słowa trzeba podobierać ułożyć z sensem nie jak leci bo strasznie nam podnoszą ceny i wciąż drożeje wywóz śmieci

Jasne, bo wiesz, są tacy, którzy którzy mają wiele, wcale o tym nie wiedzą.

@MIROSŁAW C., dziękuję :)

@Gosława, @tie-break, dziękuję :)

bo czasami słowa są bardziej wytrwałe z łaski atramentu, w listach, na papierze zawsze możesz wrócić i przypomnieć sobie, że kiedyś ci życie, dało piękny prezent

A Ty ślicznie mnie czytasz, dziękuję

@Mitylene Bardzo poetycznie :)

@KOBIETA Odpozdrawiam i dziękuję :) @Radosław Dziękuję za ślad :)

@infelia :)

@Waldemar_Talar_TalarDomu nie sprzedam. Pozdrawiam i dziękuję, Waldemarze :)

@Toyer Miłość jest silniejsza niż śmierć, człowiek umiera, a miłość do niej/niego - trwa

@infelia Gorąca szarlotka smakuje z lodem waniliowym. Jedno gorące, drugie zimnie, poezja :)

A komu się nie podoba, niech nie patrzy w Waszą stronę :)

@Berenika97 Dziękuję Bereniko, a na wizytówce jest napis: Tutaj mieszka kot i pies (tutaj imiona zwierzątek) z rodziną :) @MityleneBardzo dziękuję, słuszna uwaga, zmieniłam :)

@tie-break Wiersz o zaufaniu bez przestawiania korzeni. Drzewo trwa, a wiatr wybiera, czy chce być burzą, czy melodią. Piękny obraz relacji bez lęku. Drzewo zostaje sobą, a wiatr - jeśli chce - uczy się delikatności. Nie każda siła musi łamać, czasem wystarczy zagrać.

@Jacek_Suchowicz Dobrze jest, Jacek wrócił :)

A może zbudujemy dom, z cegieł, którymi będą słowa. fundamenty już przybrały właściwe kształty, pewne, spokojne, jak myśli, które przestały się bać. Niech będą w nim duże okna - z widokiem na jasną przyszłość, na drzewa z metafor, które szumią sensami. W środku - wnętrza z przestrzenią na przenośnie meblowe, na alegorie dywanowe, na ciszę, w której będzie można złożyć dłonie jak w modlitwie. I kominek, w którym ogień będzie się grzał od naszego ciepła, od zgody, co nie gaśnie, choć czasem przygasa. A kota dobierzemy w kolorze nastroju - bo dom bez kota to tylko ściany. A ze słowem, które mruczy - już świat. 13.11.2025.

@Berenika97 Bardzo poruszający wiersz o miłości widzianej przez lustro - pięknej, napiętej, ale kruchej. O relacji, w której kocha się odbicie bardziej niż obecność, a dotyk grozi zniknięciem. Subtelny, niepokojący i długo zostający pod skórą. Wiersz o miłości wyidealizowanej. – doskonała, bo nigdy niespełniona, – napięta, bo nieprzeżyta naprawdę, – nietykalna, bo kontakt ją zniszczy. Bardzo ciekawy wiersz.

@Christine Christine, Ty też czarujesz, dziękuję :)