Alicja_Wysocka

@LeszczymTo podziękowanie, bo wiem, że byłeś i czytałeś.

A Twój dom jest poetyczny :)

Rozedrgany i nerwowy ten Twój wiersz Jacku, Widziałam takie nerwy odsłonięte - są jak kabel bez izolacji, iskrzą od samego spojrzenia. Ale widziałam też takich ludzi. Dość bliska znajoma choruje na SLA. Widziałam na ilustracjach jak wyglądają między innymi jej nerwy. Nie mają osłony miejscami, to powoduje zwarcia i spięcia, destabilizację systemu - bardzo przykra choroba, nieuleczalna, niestety. Takie mam skojarzenie po przeczytaniu Twojego wiersza.

@Leszczym :)

@Andrzej P. ZajączkowskiSmaczny obrazek - prawie do zjedzenia :)

@WochenW pierzynie pióra zwiewają w nogi. Trzeba ją poprzeszywać jak kołderkę, wtedy wszystkie są na miejscu. A te oczy to ze wzburzenia są błękitne, a wieczorem brązowe? To ciekawe :)

@Wochen, dziękuję Wierny Czytelniku :)

@Migrena Myślisz, że to lipiec? Ale to dzisiaj było :) Dziękuję. @Wiechu J. K. Nie wiem co powiedzieć, bo wiesz, jak On przyjdzie i przeczyta i uwierzy? Serdeczności :) @ChristineTo jest prawda, Christine, zapach morza, słońca, zostaje na dłużej, pozdrawiam i dziękuję :)

@piąteprzezdziesiąte

@Berenika97Dziękuję Bereniko, chyba muszę więcej spać. Nad morzem tak jest, sól czujesz na skórze, jest w powietrzu i nawet ciało ma zapach ozonu, taki areozol morski. @lena2_Dzięki Leno :)

@lena2_To jak z reklamy 'pokochaj siebie' a będziesz lepszy dla innych, serdeczności :)

@viola arvensis Dziewczyny mnie rozgryzają, pozdrawiam Violu

@Wędrowiec.1984 Dziękuję bardzo. Wiem, że nie takie wiersze lubisz, ale ja nie odżegnuję się od rymu, ja teraz mam wybór i to też jest coś fajnego :) Pozdrawiam serdecznie.

@vioara stelelorOjej, lepiej czytasz mój sen niż ja sama. Ale budzik dostanie w łeb, dobra rada - to przecież złośliwa rzecz, musi być jakaś kara :)

@APM Oko w zimnym rosole zastyga, ech, te sny... :)

To jest jakiś pomysł, tylko trudniej się z nim zmierzyć :)

@hollow manAle, ale, natura ciągnie do lasu.

@wierszykiAaa, bo to piętek dzisiaj i 13. Mają w moim sercu swoje miejsce :)

@MyszolakPrzecież bywa i tak, że rozum zgadza się z sercem.

@EsKalisiaNo nie wiem, cichy uśmiech zostaje w głowie :)

Waldemarze, naprawdę chciałbyś to wiedzieć? I żyć przez ten miesiąc z datą w tle?

@viola arvensis Tak Violu, widziałam takie obrazki. Sprzedają też czasem pęczki pietruszki może wyhodowanej na okiennym parapecie. A strażnicy miejscy przeganiają ją, bo to nie miejsce na handel. Smutne.

Dzisiaj w nocy śniłeś mi się. Szliśmy razem w stronę morza. Ziemia przestawała być twarda, miękła pod stopami. Trawy było coraz mniej, coraz więcej piasku. Morza jeszcze nie było widać - górka zasłaniała horyzont - ale zapach już wiedział. Glony, ozon, sól, ślad rybich sieci. Musieliśmy zdjąć buty. Ziarenka złotego piasku wciągały nas coraz głębiej. Dzień był ciepły i wietrzny. Wiatr przyniósł szum - spokojny, jak muszla przy uchu. Aż wreszcie ukazał się bezmiar wody, w której odbijało się niebo - albo odwrotnie. Pocałowałam cię. Na twoich ustach była sól - podobna do zapachu morza, radosna i stęskniona. Z góry widać było kutry - nie wiadomo, czy wracały, czy wypływały. Sieci trzepotały na wietrze. Fale jedna po drugiej ulegały brzegowi. Piasek usuwał się spod stóp, kiedy zbiegaliśmy w dół dotknąć mokrej linii wody. Krzyk mew połączył się z budzikiem. I było rano.

@Jacek_Suchowicz Jacku, coś mi się jeszcze przypomniało. Na wakacjach czy urlopie, bywałam też na wsi. I było jak w piosence "A tymczasem leżę pod gruszą, na dowolnie wybranym boku i mam to, co w życiu najświętsze - święty spokój" A kogut szukał dla kurek dla różnych dobrych rzeczy i jak znalazł, wołał: - Co to, to, to, to ,to... - a one leciały jedna za drugą. Sam nie jadł, zostawiał dla nich. A w kurniku, jak kura miała znieść jako, jakby mówiła tak: - NIeee pójdę do koguta, nieee pójdę, nieee pójdę... - a jak zniosła jako, wołała; - Jeszcze raz, jeszcze raz, jeszcze raz! Tych odgłosów nie da się zapisać, ale kto widział to towarzystwo, wie o czym piszę, a opowiedziała mi o tym babcia, naśladując odgłosy . Dobrej nocy :)

@viola arvensisWitaj Violu, trochę Cię nie było, ale poeci chyba tak mają, za wierszem też się tęskni, a tęskni się, kiedy jest mniej, serdeczności jak zawsze.